เฉินจือหย่วนสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าหวังเหยามองมาทางตน เขาแทบไม่กล้าหายใจ กลัวจะทิ้งความประทับใจแย่ๆ ให้หวังเหยา
กินไปพลางๆ เฉินจือหย่วนก็นึกอะไรขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง แต่ก็ลังเลว่าจะพูดดีไหม
เพิ่งเจอกันครั้งแรกก็ขอให้ช่วยแล้ว เฉินจือหย่วนรู้สึกเกรงใจอยู่เหมือนกัน
แต่ประเด็นคือ เฉินจือหย่วนหาคนอื่นมาช่วยเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ดังนั้น…
"คุณน้า"
"หืม?"
เฉินจือหย่วนพูดอย่างเคอะเขิน "มีเรื่องหนึ่งผมอยาก…ให้คุณน้าช่วยหน่อยครับ"
หวังเหยายิ้ม "เรื่องอะไรเหรอ?"
"คืออย่างนี้ครับ" เฉินจือหย่วนอธิบาย "เมื่อคืนทีมงานรายการหาคู่มาหาผม บอกว่าเพลงสองเพลงของผมในรายการดังมาก พวกเขาอยากซื้อไปใช้เป็นเพลงประกอบตอนออกอากาศจริง ให้ผมหาคนช่วยจดทะเบียนบริษัทข้างนอก จะได้สะดวกในการติดต่อ คนรอบตัวผมไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เลย…"
"นี่มันเรื่องดีนะ"
ครอบครัวหวังเหยามีคนทำธุรกิจหลายคน แถมธุรกิจก็ไม่เล็ก เรื่องแบบนี้สำหรับเธอง่ายมาก เธอรีบเตือน "แต่นายต้องเตรียมเอกสารล่วงหน้าบางอย่างนะ"
เฉินจือหย่วนรีบพูด "งั้น…ให้เจียงหนิงเป็นเจ้าของบริษัทดีไหมครับ จะได้ง่ายขึ้นหน่อย?"
ได้ยินดังนั้น เจียงหนิงก็เงยหน้าขึ้นมองเฉินจือหย่วน
"นายแน่ใจเหรอ? ถ้าทำแบบนี้ นายก็เท่ากับทำงานให้หนิงหนิงนะ"
"แน่ใจครับ"
หวังเหยาคิดสักครู่ แล้วเสริมอีกว่า "เสี่ยวเฉิน นายลองคิดให้ดีๆ อีกทีก่อนไหม เรื่องนี้…"
เฉินจือหย่วนรีบแทรกพร้อมรอยยิ้ม "ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจที่คุณน้าจะพูด ถ้าไม่มีเจียงหนิง ผมคงไม่ได้รับใช้ในรายการนี้นานขนาดนี้ แล้วก็ไม่มีทางได้สองเพลงนี้หรอก คบกันมานานขนาดนี้ ผมรู้จักเจียงหนิงดีแล้ว หนิงหนิงนิสัยดีมาก คุณน้าและลุงต้องเป็นคนดีมากๆ แน่ๆ อีกอย่างที่ผมทำนี่ไม่ได้จะพยายามสานสัมพันธ์อะไรบังคับนะครับ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น เรื่องนี้ คุณน้าวางใจได้เลย"