ผ่านไปประมาณหนึ่งเค่อ
เฉินจือหย่วนและเจียงหนิงก็ขึ้นรถตู้ของทีมงานเรียบร้อย พนักงานที่นั่งเบาะหน้ารับหน้าที่อธิบายว่า "เราจองโรงแรมไว้ให้พวกคุณแล้ว เดี๋ยวจะพาไปส่งเลย จากนี้ถึงพรุ่งนี้เที่ยง พวกคุณจัดการเวลาเองได้ แต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เราไม่อยากให้พวกคุณไปที่คนเยอะๆ"
"ได้"
"ทีมเทคนิคของเรากำลังติดตั้งกล้องสำหรับถ่ายทำในห้องพัก กล้องจะปิดอัตโนมัติหลังสี่ทุ่ม พอถึงแล้วพวกคุณขึ้นห้องไปได้เลย พี่ตากล้องจะไม่ตามไป รถถ่ายทำของเราจะจอดหน้าโรงแรม ถ้าพรุ่งนี้พวกคุณจะออกไปไหนก็ขึ้นรถได้เลย"
"อือ"
เฉินจือหย่วนตั้งใจฟัง แต่เจียงหนิงข้างๆ ดูเหม่อลอย
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจอดหน้าโรงแรมระดับดาวแห่งหนึ่ง ทีมงานจงใจไม่ถ่ายสภาพแวดล้อมด้านนอกเพราะกลัวแฟนๆ ตามมาถึงโรงแรม
พอดึงประตูรถ พนักงานก็ยื่นคีย์การ์ดสองใบให้เฉินจือหย่วน
ห้อง 505 หนึ่ง ห้อง 506 หนึ่ง
เฉินจือหย่วนไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับโรงแรมนี้ ตอนเพิ่งมาใหม่ๆ ทีมงานก็จัดโรงแรมนี้แหละ
เขากับเจียงหนิงลงจากรถ เดินมุ่งหน้าไปล็อบบี้โรงแรม
เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นตอนนี้เอง
เจียงหนิงที่สมองเต็มไปด้วยเรื่องแม่จะเจอกับเฉินจือหย่วน ตอนก้าวขึ้นบันไดเพราะใจลอยเลยพลาดท่าสะดุดข้อเท้าพลิก
"อ่า~" เธอร้องเจ็บปวดทันที พร้อมทรุดลงนั่งยองๆ
เฉินจือหย่วนหันกลับมาตามสัญชาตญาณ คิ้วขมวดแน่น "เป็นอะไร?"
เจียงหนิงเอามือกุมข้อเท้าตัวเอง พูดเสียงอ่อย "ข้อเท้าพลิกน่ะ"
"ไหนดูซิ"
เฉินจือหย่วนย่อตัวลง เอามือเจียงหนิงออกอย่างระมัดระวัง เห็นข้อเท้าเธอแดงขึ้นมา "มาเถอะ เดี๋ยวแบกเธอขึ้นห้อง"