รถของเถ้าเฉินยังไม่ทันพ้นหมู่บ้าน ก็โทรหาหวังซูเหม่ยที่บ้าน ตื่นเต้นดีใจเล่าให้ฟังว่าเจียงหนิงเรียกเขาว่าพ่อ
หวังซูเหม่ยฟังจบก็รีบถามอีกคำ พอรู้ว่าเจียงหนิงเผลอร้องตามออกมาตอนลุกลี้ลุกลน ก็หัวเราะตอบว่า "อย่าเอาเรื่องน่าอายมาอวดเลย รีบไปเอาของเข้าเถอะ"
เถ้าเฉินทิ้งท้ายว่า 'ฉันอยู่บนถนนแล้ว' แล้วก็วางสาย
ที่บ้าน เฉินจือหย่วนเติมน้ำลงหม้อตั้งไฟให้เดือด แล้วก็หย่อนเกี๊ยวที่เถ้าเฉินเพิ่งเอามาส่งลงหม้อ
"เธอกินกี่ลูก?"
"แปดลูกนะ"
"ในหม้อนึ่งยังมีขนมไส้หัวไชเท้าอีก ถ้าอย่างนั้นกินเกี๊ยวหกลูกดีไหม?"
"ดีเลย~"
ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังกินอาหารเช้าสบาย ๆ ไปพลาง โจวซูซึ่งเคยเข้าร่วมรายการเกาะแห่งหัวใจในฐานะผู้เข้าร่วมเหมือนกัน กำลังนั่งอยู่ในห้องทำงาน ขมวดคิ้วมองรายงานข้อมูลยอดขายต่าง ๆ ไปพลาง กินอาหารเช้าที่ผู้ช่วยซื้อมาให้ไปพลาง
เธอเป็นผู้จัดการแผนกขายของบริษัทเครื่องสำอางแห่งหนึ่ง และแผนกขายก็เป็นแผนกที่สำคัญที่สุดในบรรดาแผนกต่าง ๆ กว่าสิบแผนกของบริษัท
ตอนกลางเดือนมิถุนายนที่การถ่ายทำผ่านไปได้ครึ่งทาง บริษัทโทรตามให้เธอกลับมา ก็เพราะยอดขายโดยรวมของบริษัทตกต่ำลงอย่างมาก เธอต้องยุติวันหยุดก่อนกำหนด กลับมาดูภาพรวมที่บริษัท
แต่ตอนนี้การแข่งขันในอุตสาหกรรมเครื่องสำอางดุเดือดเกินไป หลังจากโจวซูกลับมา แม้จะกู้แนวโน้มที่ตกต่ำเอาไว้ได้ แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้ยอดขายขึ้นได้ ช่วงนี้เธอเอาแต่กังวลเรื่องนี้