"พี่ ตอนนี้เฉินจือหย่วนแตะหลักหมื่นแล้วนะ ที่หนึ่งชาร์ตคนดังรายชั่วโมงเลย"
"ดูอยู่จ้ะ"
ในห้องทำงาน เถาอวี่เอ๋อร์กำลังดูไลฟ์อยู่
เมื่อกี้ที่เจียงหนิงร้องเรียก 'แม่' ออกมาทีเดียว ทำเอาคนดูในห้องไลฟ์พุ่งกระฉูด
ต้องรู้ไว้ว่า บนโต่วอินพวกสตรีมเมอร์ที่คนดูแตะหลักหมื่นก็มีไม่น้อย แต่พวกเขามักไลฟ์ตอนกลางคืน เพราะตอนกลางคืนยอดผู้ชมบนโต่วอินจะสูงกว่านิดหน่อย
อย่างช่วงวันทำงาน ห้องไลฟ์ตอนกลางวันที่จะมีคนดูถึงหลักหมื่นนี่ นับว่าน้อยจนนับตัวได้เลยทีเดียว
เฉินจือหย่วนกะว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องหวังเหยาซะหน่อย แต่เสียงเรียก 'แม่' ของเจียงหนิงนี่มันเร็วเกินไป เขาไม่มีโอกาสห้ามทันเลยด้วยซ้ำ
เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เฉินจือหย่วนก็จนปัญญา ได้แต่หยิบจอบขึ้นมาเริ่มพรวนดิน
แปลงผักถูกจัดไว้เป็นแปลงเหลี่ยมๆ แต่ละแปลงไม่ใหญ่มาก แต่ก็พอดีสำหรับปลูกผักชนิดต่างๆ ได้ ตอนที่เริ่มมีความคิดนี้ เฉินจือหย่วนก็เริ่มติดตามดูพวกวิดีโอที่เกี่ยวข้องมาเรื่อยๆ ถือว่ามีความรู้ด้านการปลูกผักอยู่บ้างเล็กน้อย
ตัวอย่างเช่น ผักโขมทนหนาวได้ ใช้เวลาประมาณหกสิบวันก็เก็บเกี่ยวได้; ผักสลัดชอบอากาศเย็น โรยดินบางๆ คลุมให้ชุ่มชื้นก็พอ; ผักกาดขาวน้อยต้องเว้นระยะห่างกันสักสิบห้าเซนติเมตร...
บางเรื่องดูเหมือนง่ายแต่ทำจริงกลับยาก เฉินจือหย่วนแค่พรวนดินให้ร่วนก็เหนื่อยหอบเสียแล้ว ก่อนจะดูแลแปลงผักหลังบ้านพวกนี้ให้ดีได้ เขาไม่คิดจะแตะต้องที่ดินรกร้างหน้าราวหนึ่งหมู่สามงานที่เจ้าของเดิมถางไว้นั้น
เฉินจือหย่วนใช้ด้ามจอบค้ำยันไว้ พักหายใจหอบหนึ่ง ก่อนจะรีบบอกเจียงหนิงว่า "หว่านเมล็ดได้แล้ว"