บนเกาะ
ฟ้ามืดแล้ว
หลังจากยุ่งอยู่ทั้งบ่าย ในที่สุดเวทีสำหรับงานเลี้ยงก็สร้างเสร็จ
เวทีหันหลังให้ทะเล ฉากหลังเป็นรูปหมู่ของผู้เข้าร่วมทั้งสิบสองคน รอบๆ ประดับด้วยแถบไฟหลากสี เวทีรูปหัวใจโรยด้วยดอกไม้สดมากมาย มองจากระยะไกล ดูคล้ายสถานที่สารภาพรัก
ด้านล่างเวทีมีเก้าอี้เรียงกันสองแถว
ฝ่ายชายมาเกือบครบแล้ว ส่วนฝ่ายหญิงยังไม่มาสักคน
เฉินจือหย่วนไม่ได้แต่งตัวเป็นพิเศษสำหรับงานเลี้ยงนี้ เพียงแต่ตอนกลางคืนลมแรง เขาจึงเปลี่ยนจากเสื้อยืดที่ใส่ตอนกลางวันเป็นเชิ้ตสีขาวตัวหนึ่ง
ส่วนผู้เข้าร่วมชายคนอื่นๆ ไม่เหมือนกันเลย
ตัวอย่างสำคัญสองคน คือ หวังฮ่าวอวี่ กับ ซู่ซิงเหอ
สองคนนี้ ดันใส่สูทเหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย รองเท้าหนังก็ขัดเงาวับ แม้กลางคืนจะมีลมพัด แต่ผมของทั้งสองกลับเหมือนถูกเชื่อมติดกับศีรษะ ไม่ขยับเขยื้อน ไม่รู้ใช้แว็กซ์ไปเท่าไหร่
[ไม่รู้ทำไม ยิ่งมองเฉินหมา ก็ยิ่งดูดีขึ้น]
[เฉินหมาก็ดูดีอยู่แล้วนะ]
[นอกจากสองเฉิน ผู้เข้าชายคนอื่นๆ แต่งหน้ากันหมด]
[ผู้หญิงล่ะ?]
"พวกเขาออกมาแล้ว" ลู่หัวที่นั่งแถวที่สองหันกลับไปมองทางหอพัก เห็นประตูหอพักเปิดดังเอี๊ยดกลางคืน มีคนเดินออกมาจากด้านใน เขารีบตะโกนบอก
ผู้เข้าชายคนอื่นๆ ได้ยิน ก็พากันหันไปมองทางนั้น
คนแรกที่เดินออกจากหอพักคือ เจียงหนิง และ ซ่งฉือ
ซ่งฉือเปลี่ยนจากสไตล์แต่งตัวมิดชิดในทุกวันเป็นเสื้อโค้ทขนสัตว์สีดำ คู่กับถุงน่องดำและรองเท้าบู๊ท มองดูเซ็กซี่อย่างน่าประหลาด