ร่มผ้าใบหกหลังตั้งห่างกันสิบเมตร เรียงขนานกันบนหาดทราย
คนหลายสิบคนไม่รู้มาจากที่ไหน แบ่งงานกันเสร็จสรรพอย่างรวดเร็ว ใต้ร่มมีโต๊ะเก้าอี้และอุปกรณ์ต่างๆ ถูกจัดวางเรียบร้อย
พวกที่พักน่าจะมองเห็นเหตุการณ์จากไกลๆ ราวเก้าโมงก็พากันมาถึงทีละคนสองคน เมื่อเห็นคนมากมายบนชายหาด ทุกคนก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก
"เฉินจือหย่วน นี่มันอะไรกัน"
ลู่หัวรู้ว่าเฉินจือหย่วนตื่นเช้าเลยถามตรงๆ
เฉินจือหย่วนส่ายหัว ทำหน้างุนงงไม่แพ้กัน "ผมก็ไม่รู้ พวกเขามาถึงก็เริ่มทำงานเลย"
เห็นว่าผู้เข้าร่วมคนอื่นกลับมาแล้ว ฟ่านเฉินกับจ้าวหยุนเอ่อก็ทักทายพวกเขาก่อน "หวัดดีครับ/ค่ะ"
"พวกคุณคือ...ผู้เข้าร่วมใหม่เหรอ"
"ครับ ผมฟ่านเฉิน"
"ฉันจ้าวหยุนเอ่อ เรียกฉันว่าหยุนเอ่อก็ได้"
"คุณสูงจังเลยนะ"
"อาชีพฉันเป็นนางแบบแฟชั่นน่ะ"
"ว่าก็ว่าเถอะ"
การมาของจ้าวหยุนเอ่อไม่ได้ทำให้หนุ่มๆ ใจเต้นเหมือนตอนที่อีซอยอนมาที่เกาะ เหตุผลหลักคือเธอสูงเกินไป อย่างหวังฮ่าวอวี่ถ้าไม่ใส่แผ่นเสริมส้นสูง ประมาณว่าคงไม่สูงเท่าจ้าวหยุนเอ่อ
แล้วปกติผู้ชายก็ไม่ค่อยหาแฟนที่สูงกว่าตัวเอง
แต่การมาของฟ่านเฉินทำให้ซุนจื่อรั่วค่อนข้างดีใจ จนถึงตอนนี้เธอยังไม่เจอคนที่ถูกใจ ก่อนหน้านี้จัดกลุ่มก็ต้องสลับไปมาระหว่างหวังฮ่าวอวี่ จ้าวหมิง และลู่หัวตลอด
ในสามคนนี้ หวังฮ่าวอวี่ชอบอีซอยอน
จ้าวหมิงก็ถูกคัดออกแล้ว
ส่วนลู่หัวก็ไม่ใช่สเปกของซุนจื่อรั่ว
ฟ่านเฉินเข้ามาพอดีทำให้ซุนจื่อรั่วมีตัวเลือกเพิ่ม เธอเลยถามขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น "ฟ่านเฉิน คุณทำงานอะไรเหรอ"