"ก๊อก ๆ!"
ประตูห้องอธิการบดีถูกเคาะ
จางหย่งอันที่บำเพ็ญเพียรมาทั้งคืน ถึงได้ลืมตาขึ้น
ในดวงตาของเขาบัดนี้เปี่ยมไปด้วยความใสสว่าง บัดนี้พลังของเขาก้าวเข้าสู่ขั้นเจ็ดขั้นต้น ตัวเขาจึงย่อมมีความเปลี่ยนแปลงอยู่บ้าง
"เข้ามา"
จางหย่งอันพูดจบก็ลุกขึ้นยืน
มองออกไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้ประมาณเจ็ดโมงเช้า
แสงสีทองยามอรุณรอดผ่านหน้าต่างสาดลงบนพื้น อบอุ่นและงดงามไปทั้งห้อง
เขาขยับแข้งขยับขาเบา ๆ
พอดี ฉู่จื่อหางก็ผลักประเดินเข้ามาพอดี
"อธิการบดี"
จางหย่งอันพยักหน้า มองใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้าของฉู่จื่อหาง
"ช่วงนี้พักผ่อนไม่พอ?"
พูดพลาง จางหย่งอันก็เตรียมจะลงมือชงชา
ฉู่จื่อหางเห็นดังนั้น ก็รีบเดินไปก่อน รับกาน้ำชาจากมือจางหย่งอัน ชงชาอย่างชำนาญ
"นี่มันเรื่องเล็กน้อยสำหรับผม"
"ท่านอธิการบดีต่างหากที่เหนื่อยจริง ๆ"
จางหย่งอันไม่ใส่ใจ นั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน
ฉู่จื่อหางเพิ่งพูดจบ ก็สัมผัสได้ว่าจางหย่งอันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานดูมีบางอย่างเปลี่ยนไป
แม้จะสวมเพียงแจ็กเก็ตสีดำธรรมดา แต่พลังบนตัวกลับยิ่งใหญ่ขึ้น จนคนอดอยากที่จะถอยหลังครึ่งก้าวไม่ได้
นี่คือแรงกดดันของผู้แข็งแกร่ง
ฉู่จื่อหางเลิกคิ้ว บางทีพลังของจางหย่งอันอาจจะเปลี่ยนไปจริง ๆ
"ท่านอธิการบดี นี่คือรายงานความคืบหน้าการก่อสร้างของโรงเรียนในช่วงครึ่งเดือนนี้"
พูดพลางก็วางเอกสารกองหนึ่งลงบนโต๊ะของจางหย่งอัน
"ทีมก่อสร้างคืบหน้าเร็วมาก ผ่านไปครึ่งเดือน ทั้งโรงเรียนนอกจากอาคารหลัก"