แต่เช้าตรู่
ผู้คนในโรงเรียนต่างก็เก็บข้าวของเตรียมตัวมาถึงโรงเรียนแต่เช้ากันแล้ว
ทั้งนักเรียนและคุณครูต่างก็รู้ดีว่า
การถ่ายทอดสดครั้งนี้เกี่ยวข้องกับหน้าตาของโรงเรียน
ในขณะเดียวกัน พวกนักเรียนเองก็ตื่นเต้นไม่น้อย เพราะถึงช่วงเวลาที่จะได้รับทุนการศึกษาประจำเดือนหนึ่งครั้งแล้ว
เพียงแค่พวกเขาพัฒนาขึ้นไปถึงระดับใหม่ ก็สามารถรับทุนการศึกษาตามมาตรฐานที่กำหนดได้
พวกนักเรียนก็รู้ดีว่านี่คือวิธีที่จางหย่งอันใช้ให้พวกเขาขยันฝึกฝน
ต้องรู้ว่า
อธิการบดีมอบทรัพยากรเหล่านี้ให้พวกเขาโดยเปล่าประโยชน์ ไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน แค่อยากให้พวกเขามีอนาคตที่ดีด้วยตัวเองเท่านั้น
ดังนั้น ไม่ว่าจะเพื่อตัวเองหรือเพื่ออธิการบดี พวกเขาต่างก็เหมือนถูกฉีดเลือดไก่ ฝึกฝนกันตลอดเวลา
ทุนการศึกษาที่แจกเดือนที่แล้ว
กว่าครึ่งส่งกลับบ้านไปช่วยเหลือครอบครัว
ส่วนที่เหลือก็คิดว่าจะเอาไปใช้กับการฝึกฝนของตัวเองทั้งหมด
แต่ต่อมาพวกเขาก็พบว่า
เงินนี้ใช้ไม่หมดเลย
ทรัพยากรที่โรงเรียนจัดหาให้นั้นมากเกินไป พวกเขาเองก็ยังดูดซึมไม่หมด แล้วจะไปดูดซับยาเม็ดชี่เลือดอื่น ๆ ได้อีกอย่างไร
ดังนั้นเงินนั้นก็ต้องเก็บไว้ใช้ที่อื่น
ไม่ว่าจะอย่างไร เรื่องการฝึกฝนนั้นโรงเรียนจัดการให้ทั้งหมด
นักเรียนทั้งหลายจดจำสิ่งนี้ไว้ในใจ ต่างคนต่างคิดว่าวันหน้าเมื่อประสบความสำเร็จแล้วจะต้องไม่ลืมบุญคุณของโรงเรียนที่อบรมสั่งสอน
เป็นเพราะความเชื่อและแรงบันดาลใจเช่นนี้ ประกอบกับระดับอาณาจักรของนักเรียนเองก็ไม่ได้สูงมากนัก
ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งเดือน