เช้าวันรุ่งขึ้น
สนามประลองเกียวโต
คึกคักยิ่งกว่าหน้าสนามประลองนครเวทมนตร์ในอดีตเสียอีก
ด้านนอกแทบจะเต็มไปด้วยนักข่าวและกลุ่มคนที่มาดูความสนุก
พร้อมกันนั้นก็มีผู้ชมจำนวนมากที่ถือตั๋วเดินเข้าสนาม
จางหย่งอันกวาดตามองไปรอบหนึ่ง
ก็พบแฟนคลับของจิงอู่มากมาย ต่างถือป้ายต้อนรับและธงที่เขียนเชียร์จิงอู่
สายตามองไปทางไหนก็แทบจะเป็นกองเชียร์ของมหาวิทยาลัยยุทธ์เกียวโตทั้งนั้น
ในฐานะชาวเกียวโตโดยกำเนิด
พวกเขาย่อมไม่อยากให้มหาวิทยาลัยยุทธ์เกียวโตพ่ายแพ้ให้กับโรงเรียนอาชีวะที่ไม่มีใครรู้จัก
ถึงแม้โรงเรียนอาชีวะแห่งนี้จะแข็งแกร่งจริงก็ตาม
แต่การแพ้มันฟังดูไม่ดีเอาเสียเลย มหาวิทยาลัยยุทธ์เกียวโตต้องรักษาเกียรติศักดิ์ของโรงเรียนระดับปริญญาตรีเอาไว้!
นับเป็นหน้าตาท้ายสุดของโรงเรียนระดับปริญญาตรี
อีกแปดโรงเรียน เดินเข้าจากทางเข้าอีกด้านหนึ่ง
พวกเขาดูการต่อสู้จากข้างสนามใน
ในฐานะทีมแชมป์ประจำภูมิภาค พวกเขากลับพ่ายแพ้ให้กับโรงเรียนอาชีวะขั้นสูงด้านการต่อสู้
ถึงจะจนใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ช่วงนี้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเปิดอินเทอร์เน็ต
กลัวถูกด่า
ในตอนนี้
แปดโรงเรียนการต่อสู้ต่างภาวนาให้จิงอู่แพ้
ใช่แล้ว ขอแค่จิงอู่พ่ายแพ้
เพียงฝ่ายตรงข้ามแพ้ คนของแปดโรงเรียนถึงจะไม่ต้องหน้าแตก
ตอนนั้นชาวเน็ตก็จะไม่มาด่ากันแล้ว
ย้อนกลับมาที่เรื่องของเรา
ความแข็งแกร่งของโรงเรียนการต่อสู้ซานเหอนั้นเห็นกันจะๆ ว่าแข็งแกร่งจริง!
โดยเฉพาะไป๋เสี่ยวเวย์
คนเดียวสามารถจัดการคนพวกนั้นได้ทั้งกลุ่ม!
สมเป็นทีมแกร่งที่เอาชนะมหาวิทยาลัยยุทธ์นครเวทมนตร์มาได้!
