ในถ้ำเหมืองผลึกเลือด
จางหย่งอันถูกห่อหุ้มด้วยผลึกเลือดสีอำพัน ราวกับความฝันที่งดงาม
เมื่อเหยียบลงไป ก็เกิดเสียง 'กรุ๊บกรับ' ดังขึ้น
เขาก็ไม่ได้ละทิ้งผลึกเลือดขั้นต่ำที่กระจัดกระจายอยู่ตามทางเหล่านั้น เดินไปพร้อมกับใช้พลังชี่เลือดโอบอุ้มผลึกเลือดเข้าไปในแหวนเก็บของของเขาตลอดทาง
ผลึกเลือดขั้นต่ำแต่ละก้อนล้วนมีค่ามหาศาล เงินที่ได้มาโดยไม่ต้องลงทุน จะไม่เอาได้อย่างไร!
"หนึ่งก้อนก็พันหยวน"
"ถ้าให้พวกนักเรียนในโรงเรียนมาที่นี่ คงต้องแย่งกันจนบ้าคลั่งแน่!"
หนึ่งก้อนเท่ากับค่าครองชีพหนึ่งเดือนของนักเรียน การแย่งกันจึงเป็นเรื่องปกติ
แต่โอกาสนี้ไม่ได้มาง่ายๆ
นี่คือการแย่งข้าวกินต่อหน้าต่อตายอดฝีมือขั้นสูง
คนที่ทำแบบนี้ได้ ก็มีเพียงพวกหมูคนที่โลภมากกับจางหย่งอันที่ชอบหาผลประโยชน์เท่านั้น!
แต่ความร่ำรวยต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง ทุกอย่างคุ้มค่า!
เขารีบเดินเข้าไปในส่วนลึกของเหมือง ยิ่งเดินเข้าไป เขายิ่งสัมผัสได้ถึงความเข้มข้นของพลังชี่เลือดภายในนั้น
ถ้าได้ฝึกฝนที่นี่ ความเร็วในการฝึกจะเร็วกว่าภายนอกเป็นสิบเท่าหรือแม้แต่ร้อยเท่า
"เป็นสายแร่ใหญ่จริงๆ ด้วย!"
จางหย่งอันอุทานในใจ พร้อมกับเสียงขุดแร่ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ
เห็นได้ชัดว่าใกล้ถึงศูนย์กลางของสายแร่แล้ว
"ติ้ง!"
"ติ้ง!!"
เสียงขุดแร่ยังคงดำเนินต่อไป ราวกับไม่รู้จักเหนื่อย
จางหย่งอันรีบมาถึงหัวมุม ในพื้นที่ที่ค่อนข้างกว้าง เขาพบหมูคนที่กำลังโบกเสียมอย่างสุดกำลังอยู่ข้างหน้า