"แฮ่กๆ!"
ฉู่จื่อหางไอเบาๆ สองครั้ง ก็ดึงความสนใจของอาจารย์ทั้ง 25 คนในที่นั้นกลับมาได้อีกครั้ง!
อาจารย์ในโรงเรียนค่อนข้างน้อยจริงๆ
ก็ใครจะไปรู้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกของโรงเรียนมีไม่มากนัก นักเรียนก็มีไม่มาก
อาจารย์เหล่านี้เพียงพอที่จะรับผิดชอบการสอนในโรงเรียนได้แล้ว
ยังมีพนักงานที่ไม่ใช่ครูอีก เช่น พ่อครัว ยาม ซึ่งก็มีจำนวนไม่กี่คน
ไม่ว่าจะเป็นเวรยามหรือทำความสะอาดโรงเรียนในวันปกติ
ส่วนใหญ่ก็อยู่ภายใต้การจัดการของอาจารย์ นำนักเรียนทำร่วมกัน
"อธิการบดีไม่อยู่ พวกคุณก็อย่าหดหู่สิ"
"งานสอนที่ต้องทำให้เสร็จก็ต้องทำให้เสร็จ"
ฉู่จื่อหางหลังจากฟื้นฟูรากฐานวิทยายุทธ์ได้แล้ว สภาพจิตใจในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาก็ดีมาก
หลายคนที่ได้รับทรัพยากรจากจางหย่งอันให้ฟื้นฟูรากฐานวิทยายุทธ์ ตอนนี้ภักดีต่อจางหย่งอันอย่างสุดหัวใจจริงๆ
คาดว่าจางหย่งอันให้พวกเขาทำอะไร พวกเขาจะรีบทำทันที
แต่ก่อนถูกสถานะอธิการบดีกดดันไว้ ตอนนี้คือทำด้วยใจจริง
ฉินจั่นที่นั่งเหม่ออยู่บนโต๊ะแถวหน้าสะดุ้งตื่น พูดสิ่งที่คิดตอนเหม่อลอยออกมาโดยไม่ทันคิด
"พวกคุณว่า..."
"อธิการบดีจะฝึกองครักษ์มรณะหรือเปล่า!"
"ให้ทรัพยากรเรา ให้ทรัพยากรนักเรียน ไม่เก็บไว้ใช้เองสักนิด ยังทุ่มสุดตัวลงประตูดาวอีก!"
"ถ้าไม่ใช่ฝึกองครักษ์มรณะ ก็คงเป็นโรคร้าย"
"ฉันดูในหนังเขาชอบเล่นแบบนี้"
"ไม่อย่างนั้น อธิการบดีก็ไม่น่าจะเป็นคนปกติ"
ฉู่จื่อหางเอามือกุมขมับ ยกมือชี้ไปที่จางเลี่ยงหัวหน้าระดับชั้นที่อยู่ข้างๆ "ปิดปากเขาให้ฉันที!"