"ท่านปรมาจารย์จาง"
"ดูเหมือนว่าครั้งนี้ท่านจะได้ของมามากโข"
เมื่อเห็นจางหย่งอันเก็บซากราชสีห์สายฟ้าขั้นแปดใส่แหวนเก็บของ มู่ชิวเฟิงก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้
จางหย่งอันพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "ก็ถือว่าใช้ได้"
"มาเที่ยวนี้ไม่เสียเที่ยว"
ตอนนี้ในแหวนเก็บของของเขาเหลือผลึกเลือดขั้นสูงเพียงสามก้อน และยังมีการสรุปชี่เลือดเพิ่มเติมในทุกวัน จึงไม่ขาดชี่เลือด
อีกไม่กี่วันก็คงถูกส่งออกไปแล้ว
ขอแค่ไม่เจอศึกใหญ่แบบเดียวกันนี้อีก ก็สามารถประคองตัวไปจนออกไปได้แน่นอน
รวมกับราชสีห์สายฟ้าตัวนี้ ของที่ได้มาครั้งนี้ทำให้จางหย่งอันพอใจแล้ว และถือว่าบรรลุเป้าหมายในการหาเงิน
ในที่สุดก็ได้พักผ่อนบ้าง
แต่ก็ไม่อาจพักนานเกินไป ยิ่งหาได้มากเท่าไรก็ยิ่งดี
ใครจะไปเกลียดเงินมากเกินไปเล่า
ดังนั้น แม้เวลาอาจเหลือเพียงหนึ่งหรือสองวัน จางหย่งอันก็ยังคิดจะไปหาต้นไม้วิเศษต่อ
"ท่านปรมาจารย์มู่ ข้ายังต้องไปหายาอมตะต่อ ไม่ขอเดินทางไปด้วยกันแล้ว"
เมื่อพูดจบ มู่ชิวเฟิงก็ชะงักเล็กน้อย โดยปกติแล้ว ควรจะเดินทางไปด้วยกัน
เพราะเหลือเวลาอีกไม่กี่วันก็จะถูกส่งออกไปแล้ว และบริเวณนี้ส่วนใหญ่ก็ถูกเก็บกวาดไปหมดแล้ว
ควรถึงขั้นกอดกันอุ่นใจแล้ว แต่เขากลับยังจะเดินเดี่ยวอีก!
นางไม่ได้ขัดคำพูดของจางหย่งอัน
"ชี่เลือดของผลึกเลือดขั้นสูงก้อนนั้นน่าจะช่วยฟื้นฟูชี่เลือดของท่านได้ครึ่งหนึ่ง"
"หากท่านคิดว่าครึ่งหนึ่งยังไม่มั่นคง ข้าก็สามารถขายผลึกเลือดขั้นสูงให้ท่านอีกหนึ่งก้อน"