"แค่ไม่ถึงครึ่งปี"
"กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงได้ขนาดนี้"
"หลิวเจ๋อหลงนี่เป็นมังกรจริงๆ เจ้าลมเจ้าฝนเมื่อไหร่ก็ได้โอกาสดีๆ"
มีคำพูดหนึ่งประโยคที่ว่าไว้
มหาวิทยาลัยก็เหมือนสังคมเล็กๆ
คนที่ยกย่องอำนาจ ยกย่องเงินทอง มีไม่น้อย ยิ่งหลายคนชอบแบบนั้นด้วย
พวกเขาก็คิดเหมือนกันว่าไม่อยากมา
แต่
เรื่องนี้ต้องมีบทสรุป นั่นคือพวกเขาต้องไปขอโทษ
ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าหลิวเจ๋อหลงไม่ได้เป็นคนใจแคบ
เผื่อว่าวันหน้าขึ้นสู่ตำแหน่งสูง จู่ๆ มาหาเรื่องเขา มันก็เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ น่ะสิ
สู้ยิ้มเข้าไว้ตอนนี้ เผื่อจะคลายความแค้นนี้ได้
ไม่ไหวก็ไม่มาเข้างานเลี้ยงรุ่นอีก
ก็เป็นเพื่อนกัน คงไม่ทำอะไรโหดร้ายเกินไป
นี่คือแผนการในใจของพวกเขา
"แคร่ก!"
ประตูเปิดออก พวกเขาต่างมองหน้ากันแล้วรีบลุกขึ้นยืน
เห็นคนที่เดินเข้ามาเป็นเด็กอ้วนเตี้ยคนหนึ่ง
"อาคาย?"
พวกเขาโล่งอก ต่างก็รอหลิวเจ๋อหลงอยู่แท้ๆ ทำไมจู่ๆ อาคายมาแทนได้
อาคายคนนี้พวกเขาก็รู้จัก สหายสนิทของหลิวเจ๋อหลง ระดับพลังก็ไม่เลว
แต่
เรื่องระดับพลังน่ะไม่สำคัญ
นักยุทธ์ระดับต่ำ จะขั้นหนึ่งหรือขั้นสาม
จริงๆ ก็ไม่ต่างกัน ยังไงก็เป็นนักยุทธ์ระดับต่ำ
แต่พวกเขาก็ไม่ได้นั่งลง
อาคายมาแบบนี้ ก็หมายความว่าหลิวเจ๋อหลงมากับเขาด้วย
หนึ่งในนั้นถามว่า "อาคาย"