“สถานะภาวะสงครามยกเลิกแล้ว ทุกคนอพยพออกไปอย่างเป็นระเบียบ!”
“ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความร่วมมือ รถรับส่งในเขตปลอดทหารจะบริการฟรี ส่งออกจากเขตควบคุมของกองทัพ”
ทหารนักรบยืนอยู่บนที่สูง ประกาศให้ฝูงชนที่เบียดเสียดกันฟัง
ผู้คนที่อยู่สู้ต่อไม่ได้มาหวังประหยัดค่ารถสองร้อยหยวนนั้นหรอก แต่ก็นับว่าเป็นสิทธิพิเศษพิเศษอย่างหนึ่ง
จางหย่งอันเดินผ่านช่องทางทหารนักรบเกษียณราชการ ไม่ต้องต่อคิวร่วมกับพวกเขา
ก้าวเข้าประตูดาวเป็นคนแรก กลับมายังดาวน้ำเงิน
ผ่านไปแค่สองวันกว่า ๆ เท่านั้น ยังไม่ถึงขั้นรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปชั่วชีวิต
แต่ก็ถือว่าได้เจอคนที่อยากเจอ แถมยังได้ของมากมาย ไม่มีอะไรน่าเสียดาย
หลังจากก้าวออกจากประตูดาว
จางหย่งอันเปิดโทรศัพท์มือถือ เพิ่งจะมีสัญญาณตอนนี้เอง
ทันใดนั้น ข้อความชุดใหญ่ก็เด้งขึ้นมา
“ด่านเจิ้นซิงกวนนครเวทมนตร์: สถานะภาวะสงครามยกเลิกแล้ว ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ”
ฉู่จื่อหาง: “อธิการบดี กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว อย่าลืมส่งข่าวให้พวกเรารู้ด้วย ทุกคนเป็นห่วงท่านมาก”
จางลู่หน้า: “ครั้งหน้าไปปฏิบัติภารกิจต้องพาพวกเราไปด้วย จะได้ช่วยเหลือกันได้”
พาพวกเขาไปก็มีแต่จะถ่วงความเร็ว เพิ่มเรื่องวุ่นวายให้เปล่า ๆ ไปคนเดียวสะดวกกว่า
ระหว่างที่จางหย่งอันดูข้อความในโทรศัพท์
พนักงานของสถานีแลกเปลี่ยนคนหนึ่งเดินเข้ามาหาอย่างกระตือรือร้น สายตาเหลือบเห็นแหวนเก็บของสามวงบนนิ้วของจางหย่งอัน
ดวงตาเป็นประกายทันที เธอมั่นใจว่าสิ่งนี้ไม่ใช่ของปลอม แต่เป็นแหวนเก็บของจริงแท้แน่นอน