สามวันต่อมา
งานฉลองโรงเรียนสิ้นสุดลง
เหล่านักศึกษาต่างพากันส่งผู้ปกครองกลับ
โรงเรียนกลับสู่สภาวะการบำเพ็ญเพียรในชีวิตประจำวันอีกครั้ง
ด้วยโรงเรียนใหม่และสภาพแวดล้อมการบำเพ็ญเพียรใหม่
ความกระตือรือร้นในการบำเพ็ญของเหล่านักศึกษายิ่งทวีมากขึ้น
จางหย่งอันเปิดดูข้อมูลของเหล่านักศึกษาอย่างคร่าวๆ ตอนนี้ทุกคนล้วนมีพลังไม่น้อย
ในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวหนึ่งครั้ง เกือบทุกคนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นสามล้วนเลื่อนขั้นย่อยขึ้นมาหนึ่งถึงสองขั้น
ด้วยการสนับสนุนทรัพยากรอย่างเต็มที่
ความเร็วในการเลื่อนขั้นของระดับต่ำย่อมไม่ต้องพูดถึง
จางหย่งอันขยี้หว่างคิ้ว ตอนนี้เขากังวลมากขึ้นกับการพัฒนาพลังของเหล่าอาจารย์
ถึงแม้พลังของอาจารย์เหล่านี้จะไม่ถูกนับรวมกับเขา
แต่เขาก็จะให้อาจารย์เหล่านี้ได้รับทรัพยากรจำนวนมากเช่นกัน
ในสายตาของเขา อาจารย์เหล่านี้ก็เหมือนกับลูกน้องเก่าของเขา เป็นพี่น้องครอบครัวเดียวกัน
คนเหล่านี้มีนิสัยดีมาก มิเช่นนั้นตอนแรกคงไม่เลือกอยู่ที่นี่เพื่อฝ่าฟันกับเหล่านักศึกษา
ได้ยินว่า ก่อนหน้านี้คนที่ถูกจัดสรรให้มาเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนนี้ ส่วนใหญ่ไม่อยากถูกเหล่านักศึกษาลากจูง หาทางหนีไปนานแล้ว
เขาต้องการเพิ่มพลังให้อาจารย์เหล่านี้ ก็เพื่อให้อาจารย์สามารถค้ำจุนหน้าตาของโรงเรียนได้
ถึงแม้เขาจะเป็นขั้นเก้า แต่ถ้าในโรงเรียนมีแต่อาจารย์ขั้นสี่ขั้นห้า ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
แน่นอน
การรับคนก็ต้องรับ
ถึงแม้จะเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นหกก็มีคนมากมายที่อยากเข้ามา
แต่คนที่รับเข้ามาเหล่านั้น ไม่มีความภักดีเท่าคนเหล่านี้แน่นอน