ภาพตัดมาที่ห้องเรียน
นักเรียนคนหนึ่ง:
"แต่ก่อนพวกเรากินข้าวจู้ทุกมื้อ ไม่มีโอกาสได้อิ่มท้อง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมีชี่เลือดเพียงพอสำหรับการฝึกฝนเลย"
"ตอนนี้ พวกเราได้กินเนื้อสัตว์อสูรขั้นกลางจนอิ่มทุกวัน ต้นไม้วิเศษและยาเซียนต่างๆ กินได้ตามใจ ตราบใดที่เรากินไหว ทางโรงเรียนก็จัดให้เต็มที่ ไม่มีข้อจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น"
"อาวุธที่ทำจากวัสดุระดับปรมาจารย์ขั้นเจ็ดก็แจกให้ตามใจ..."
"ทุกเดือนมีทุนการศึกษาตามความสามารถ ตอนนี้ผมรับไปแล้วสามแสนกว่า หักส่งกลับบ้านไปหมดแล้ว อ้อ นักเรียนสภานักเรียนมีเงินเดือนทุกเดือน ผมเดือนละหนึ่งหมื่น ไม่ขาดเงินใช้"
บทสัมภาษณ์ของสถานีโทรทัศน์กลางจะปลอมได้อย่างไร เรียกว่าจริงจนไม่มีความจริงใดจะเทียบได้
เหล่านักเรียนโรงเรียนการต่อสู้ทางอินเทอร์เน็ตแทบจะคุกเข่าดูจนจบ
นี่ยังเป็นโรงเรียนอาชีวะขั้นสูงด้านการต่อสู้อีกหรือ
ไม่รู้คงคิดว่าเป็นแดนสวรรค์
ครูคนหนึ่ง:
"นักเรียนเหล่านี้ช่างน่าเวทนา พวกเขาส่วนใหญ่ครอบครัวยากจน บ้างก็เป็นครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว หรือไม่ก็สูญเสียพ่อแม่ทั้งสอง คนเหล่านี้ขาดความรักจากพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ยิ่งขาดความรู้สึกมั่นคงทางใจ"
"แต่ที่นี่ อธิการบดีมอบความรักและความมั่นคงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้พวกเขา"
"ดั่งพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด"
ครูอีกคน: "ก่อนหน้านี้รากฐานยุทธภพของผมถูกทำลาย กลายเป็นคนไร้ค่า ไม่มีประโยชน์อะไรเลย"
"ถึงกระนั้น อธิการบดีของเราก็ยังหามังกรทองไขสันหลังมาให้ ซ่อมแซมรากฐานยุทธภพของพวกเราให้กลับคืนมา"