“จะเป็นครูในโรงเรียนหรือเปล่า”
“ครูไม่ต้องใส่ชุดทหารนักรบหรือไง”
“อย่าว่าเลย อาเหล่งใส่ชุดทหารแล้วหล่อจริง ๆ เข้ากับทียนทียนของเราสุด ๆ”
คุณพ่อหลี่ไม่ใส่ใจ: “แขกของโรงเรียน คงเป็นคนมีหน้ามีตาทั้งนั้นแหละ”
“แขกมากี่คนก็แปลว่าโรงเรียนแข็งแกร่งแค่นั้น”
“แต่เรียนนี้เพิ่งสร้างใหม่ คงไม่มีผู้แข็งแกร่งมากมายนัก”
อีกด้านหนึ่ง ผู้ปกครองนักเรียนคนหนึ่งจู่ ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมาว่า:
“งั้นนายคิดว่างานฉลองโรงเรียนนี้จะมีจอมยุทธ์ปรมาจารย์มาร่วมไหม”
“ในเมื่ออธิการบดีเป็นปรมาจารย์ ควรจะมีจอมยุทธ์ปรมาจารย์มาช่วยเสริมหน้างานสักสองสามคน”
คุณพ่อหลี่หัวเราะ:
“ต้องมีสักสองสามคนแหละ”
“คนข้างล่างเยอะขนาดนั้น คงมีสักสี่ห้าคน”
“นั่นก็ไม่น้อยแล้ว”
“จอมยุทธ์ปรมาจารย์น่ะ จะให้เห็นง่าย ๆ หรือไง”
“ได้ดูเพราะเด็ก ๆ นี่แหละ”
บนอินเทอร์เน็ต
คนดูถ่ายทอดสดไม่น้อยเลย
ต้องมีหลายล้านคน
แม้เวลาจะผ่านไปหนึ่งช่วงปิดเทอม ความร้อนแรงของสถาบันยุทธ์ซานเหอบนอินเทอร์เน็ตก็ยังไม่ลดลง
และการถ่ายทอดสดงานฉลองโรงเรียนนี้ ก็ย่อมได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก
ข้อความในช่องแชตหลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง:
“ใกล้จะเริ่มแล้ว”
“หอประชุมของโรงเรียนนี้สร้างดีจริง ๆ”
“ได้ยินว่าโรงเรียนนี้สร้างเสร็จแล้ว ว่ากันว่าดีมาก”
“โอ้ย ฉันเอ้ย! (ด้านล่างยังแปะสติกเกอร์ของฉินจั่นอีก)”
เห็นข้อความในช่องแชต ฉินจั่นกลั้นหัวเราะไม่อยู่จริง ๆ
ผ่านไปหนึ่งช่วงปิดเทอม สติกเกอร์นี่ทำไมยังไม่หายไปซักที
ตอนนี้ข้อความในช่องแชตก็เลื่อนขึ้นมาอีก
สติกเกอร์ฉินจั่นทั้งชุดที่ปรับปรุงใหม่