ในถ้ำหินปูน
เสียงการต่อสู้ของจางหย่งอันที่ตอบโต้อย่างสุดกำลังดังก้องไปทั่วทั้งถ้ำ
เผชิญกับไม่มีความกลัวเจ็บปวดของศพแห้ง มีเพียงคลื่นพลังจิตสั่นสะเทือนเท่านั้นที่ทำให้ร่างกายของพวกมันสั่นไหวไปชั่วขณะ
เพียงแต่พลังจิตของจางหย่งอันยังไม่เพียงพอที่จะรับมือกับศพแห้งจำนวนมากขนาดนี้
ในขณะเดียวกันศพแห้งที่แข็งแกร่งที่สุดตัวนั้น ก็ค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามา
"กล้ามารบกวนสถานที่ฝังศพของสำนักเลือดสัตว์อสูรของข้า"
"เจ้าต้องตาย"
ร่างของจางหย่งอันสั่นเทิ้ม ที่แท้ศพแห้งที่พูดได้ก็มีด้วย
ฝีมือในยามมีชีวิตของผู้นี้แข็งแกร่งเพียงใดกัน
ปรมาจารย์ขั้นเก้าหรือ?
มีเพียงผู้แข็งแกร่งในระดับอาณาจักรนี้เท่านั้น ถึงแม้จะตายไปหลายปี ก็ยังคงมีอำนาจวาศนาเช่นนี้อยู่
"ไปรบกวนขาของยายเจ้า!"
จางหย่งอันไม่มีเรี่ยวแรงจะพูดจาไร้สาระ ในตอนนี้เกือบถูกผลักดันจนจนมุม
เพียงแค่ศพแห้งที่พูดได้ตัวนี้เข้ามายุ่ง เขาก็ต้องแบกรับการโจมตีระลอกหน้าของศพแห้งเหล่านี้ไม่ไหวอย่างแน่นอน
ในเวลานี้บนร่างกายของเขา ก็มีบาดแผลมากมายที่เห็นเนื้อเห็นกระดูก
การบาดเจ็บเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงแม้บนร่างกายของเขาจะมีบาดแผลที่น่าสยดสยองมากมาย แต่ก็กัดฟันแน่น ไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย!
ยังคงทุ่มกำลังโจมตีไปที่ศพแห้งที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
"หนูน้อยที่น่าสนใจ"
พูดพลาง ชายชราก็โบกมือ เห็นได้ว่าศพแห้งเหล่านั้นที่กำลังโจมตีอยู่หยุดการก้าวร้าวลงทันที ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
ถือดาบยาวดำทอง จางหย่งอันกวาดสายตามองศพแห้งที่ลอยค้างอยู่ตรงหน้า