ใช่แล้ว
พลิกสังหารขั้นแปด!
ระหว่างทั้งสองทิ้งระยะห่างไว้ทั้งระดับ
ที่อื่นอาจเป็นไปไม่ได้ แต่ในพื้นที่พิเศษนี้ บางทีอาจมีหวัง!
"หลายวันมานี้ ชี่เลือดของคนอื่นส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในสภาพพร่องไปมาก"
"มีเพียงข้า ที่ทุกวันจะคิดบัญชีพลังชี่เลือด เติมเต็มตัวเอง!"
"ชี่เลือดไม่ลดกลับเพิ่ม จากขั้นเจ็ดขั้นต้นในตอนแรก มาถึงตอนนี้มีพลังจะก้าวเข้าสู่ขั้นเจ็ดช่วงท้ายอยู่แล้ว"
"ฆ่าสิงโตสายฟ้าที่ชี่เลือดเหือดแห้ง ดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหา!!"
คิดถึงตรงนี้ จางหย่งอันก็มีความคิดในใจแล้ว
มือข้างหนึ่งกอดมู่ชิวเฟิงไว้ อีกมือหนึ่งตวัดฟันแสงดาบสะเทือนฟ้าออกมา
พลังชี่เลือดน่าสะพรึงพลันพลุ่งพล่านออกมา
สิงโตสายฟ้าที่พุ่งโจมตีมาเห็นเข้า รู้สึกได้ถึงความไม่ดีนัก รีบถอยหนีอย่างยากลำบากเพื่อหลบดาบนั้นของจางหย่งอัน
"คลื่นชี่เลือดรุนแรงขนาดนี้"
"เจ้ายังมีพลังชี่เลือดซ่อนอยู่อีกเท่าไรกัน"
"ช่างชอบก่อเรื่องเสียนี่กระไร ไม่สู้ยอมตายเสียดีกว่า!!"
พูดเช่นนั้น แต่สิงโตสายฟ้าก็ต้องระมัดระวังรับมือไปพลาง
ในใจของมันกลับมีความรู้สึกไม่ดีนัก
แต่ คู่ต่อสู้ก็เป็นเพียงขั้นเจ็ดกลาง!
เมื่อก่อน มันเพียงตบฝ่ามือเดียวก็สามารถฆ่านักรบดาวน้ำเงินในระดับเช่นนี้ได้
ดูเหมือนจะคิดมากไปเอง
ทั้งสองลงมือปะทะกัน จางหย่งอันก็ประเมินกำลังรบที่เหลืออยู่ของสิงโตสายฟ้าตัวนี้ได้อย่างรวดเร็ว
ได้กล่าวไว้ก่อนแล้ว
สิ่งที่ผู้แข็งแกร่งขั้นแปดน่ากลัวที่สุดก็คือความสามารถในการฟื้นฟูบาดแผลอย่างรวดเร็ว
ตราบใดที่ผู้แข็งแกร่งขั้นแปดมีชี่เลือดในกายเพียงพอ ต่อให้บาดเจ็บสาหัส ก็สามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว เรียกได้ว่าเป็นพวกที่ฆ่าไม่ตายเลยทีเดียว