ลมทะเลพัดหวีดหวิวผ่านไป
พัดเสื้อผ้าของทุกคนปลิวไสว
ดวงตาทุกคู่สะท้อนแสงสีทองอร่าม
จางหย่งอันนึกในใจว่าพวกเผ่าต่างถิ่นและประตูดาวนี้มีแต่ความลับจริงๆ
แม้จะเกี่ยวข้องกันมาหลายปี ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังคงเป็นปริศนา
"ประตูแห่งโชคลาภแบบนี้ รองรับการเข้าได้สูงสุดเพียงขั้นแปด ส่วนนักบำเพ็ญระดับกลางและระดับต่ำทนแรงดึงดูดของประตูดาวสีทองไม่ไหว"
"ดังนั้น มีเพียงขั้นแปดและขั้นเจ็ดเท่านั้นที่เข้าได้"
จางหย่งอันเข้าใจทันทีว่าทำไมสีของประตูดาวนี้ถึงเป็นสีทอง
ที่แท้ก็เกี่ยวข้องกับแรงส่ง
ประตูดาวสีแดงแบบนั้น แม้แต่คนธรรมดาก็เข้าออกได้ตามใจ
แต่ประตูดาวพิเศษแบบนี้ ต้องมีเงื่อนไขถึงจะเข้าออกได้อย่างอิสระ
"ประตูแห่งโชคลาภ"
"คงอยู่ได้ประมาณสิบวันหรือครึ่งเดือน"
"ที่น่าสนใจคือ หลังจากก้าวเข้าไปในประตูดาวแล้ว ต่อให้จับมือกันเข้าไป ก็จะถูกสุ่มส่งไปยังสถานที่ต่างๆ"
"และก่อนที่ประตูดาวจะปิด ไม่ว่าพวกเจ้าอยู่ที่ไหน ก็จะถูกส่งกลับมายังจุดเดิม"
"หมายความว่าไม่ต้องกังวลว่าจะหลงทาง พอถึงเวลาก็ส่งกลับมาให้ แม้เหลือเพียงกองเลือดเนื้อ ก็จะส่งกลับมาให้แม้กระทั่งเศษกระดูก"
"ไม่ต้องกังวลว่าจะตายต่างถิ่นแล้วศพไม่เหลือ"
ประโยคสุดท้ายนี้ ถือว่ามังกรศิลาพูดเล่น
ทุกคนหัวเราะกัน ไม่ได้ใส่ใจ
เรื่องแบบนี้ พวกเขาไม่ใส่ใจอยู่แล้ว
"ขั้นแปดและขั้นเจ็ดเข้าได้ นี่เองที่ทำให้ไม่เห็นจอมยุทธ์ขั้นเก้าปรากฏตัว"