“เชิญธง!”
“ธงแดงนำหน้า ธงดำตามหลัง!”
ธงดำคือธงประจำโรงเรียน
เหล่าจอมยุทธ์ปรมาจารย์ต่างก็ลุกขึ้นยืน เพื่อแสดงความเคารพจากใจจริง
โดยเฉพาะธงดำผืนนั้น
ธงประจำโรงเรียนอื่นส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงตราโรงเรียน
แต่ธงของสถาบันวิทยายุทธ์ซานเหอนั้นช่างน่าสนใจ ดำทั้งผืน ไม่มีลวดลาย ไม่มีลวดลายดอกดวง มีเพียงอักษรใหญ่สี่ตัว
พวกเขาเคยเห็นมาก่อนที่สนามประลองนครเวทมนตร์
แม้จะได้เห็นอีกครั้ง ก็ยังอดรู้สึกอยากรู้อยากเห็นไม่ได้
ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็รู้ดีว่าธงแบบนี้
ส่วนใหญ่จะปรากฏให้เห็นในหมู่ทหารนักรบ
คล้ายกับธงกองทัพ ที่รวมเอาเจตนารมณ์ของกองทัพไว้
และธงดำผืนนี้คือธงที่รวมเอาความมุ่งมั่นของทั้งครูและนักเรียนเอาไว้
ธงดำผืนนี้มีสถานะในใจของผู้คนเหล่านี้ รองลงมาจากจางหย่งอันเท่านั้น
จอมยุทธ์ปรมาจารย์ส่วนใหญ่ก็ยิ่งอยากรู้ว่าจางหย่งอัน ผู้ที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นจอมยุทธ์ปรมาจารย์คนนี้ ทำได้อย่างไรจึงเปลี่ยนโรงเรียนที่แสนจะไร้ชื่อเสียงแห่งนี้ให้กลายเป็นเช่นทุกวันนี้ได้
“เจตนารบกี่แข็งแกร่ง ช่างมีความสามัคคีเข้มข้นยิ่งนัก”
มังกรศิลา หัวหน้าสมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ มองไปยังขบวนนักเรียน
เหล่านักเรียนที่สวมชุดวิทยายุทธ์สีดำ ต่างยืนหยัดอยู่กับที่
ยืนตัวตรงราวกับทหารนักรบที่เก่งกาจที่สุด การบริหารแบบทหารฝึกฝนให้เกิดจิตวิญญาณโดยรวมเช่นนี้
แต่เขากลับมองเห็นความสามัคคีอันแน่วแน่อย่างยิ่งจากเหล่านักเรียนเหล่านี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้เห็นได้เฉพาะในมหาวิทยาลัยวิทยายุทธ์ทหารชั้นนำเท่านั้น
ไม่คิดว่าจะได้เห็นในโรงเรียนอาชีวะที่อยู่ชานเมืองห่างไกลเช่นนี้ด้วย