เฉินอิ๊นอิ๊นสรุปจากคำบอกเล่าของทั้งสามคนได้ว่า โดยทั่วไปวิญญาณไร้ร่างคนธรรมดามองไม่เห็น เว้นแต่ว่าจะตายด้วยความแค้นเคืองอย่างใหญ่หลวง และส่วนใหญ่ที่ใส่ชุดแดงตายมักเป็นผีผู้หญิง ผีประเภทนี้กลายเป็นผีร้ายได้ง่าย
เธอต้องหาโอกาสไปสืบด้วยตัวเองสักครั้ง
“อิ๊นอิ๊น คิดอะไรอยู่เหรอ”
เฉินอิ๊นอิ๊นดึงสติกลับมา ส่ายหน้าพูดว่า “เปล่า ฉันจำได้ว่าข่าวก็ไม่เคยลงว่ามหาวิทยาลัยหนานซิตี้มีคนตายนะ แล้วหอพักนี้เพิ่งสร้างได้แค่สี่ปีเอง เราเป็นรุ่นที่สอง ถ้ามีจริงก็ต้องเป็นรุ่นพี่รุ่นแรกสินะ”
“แต่รุ่นพี่รุ่นแรกก็ออกไปทำงานกันหมดแล้วนี่”
หลิวลู่พูดว่า “ใช่ ฉันเลยต้องใช้ความพยายามพอสมควรกว่าจะสืบได้”
“แล้วก็ฉันด้วย ฉันก็มีข้อมูลมา”
เฉินเป่าจูยกมือขึ้น พูดว่า “ฉันมีรุ่นพี่ที่จบจากมัธยมเจ็ดเหมือนกัน เธอเรียนมหา’ลัยนี้แหละ แต่ตอนนี้ปีสามแล้ว ไม่ได้อยู่หอนี้”
“เธอเล่าให้ฟังว่า หอพักนี้เมื่อสี่ปีก่อน ตอนที่รุ่นพี่เรียนปีสอง มีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดแดงยาว กระโดดลงมาจากชั้นห้า ตรงระเบียงห้อง 502 ฆ่าตัวตาย”
“ตอนนั้นทางมหา’ลัยปิดข่าวไว้ มีคนรู้น้อยมาก จ่ายเงินชดเชยให้พ่อแม่ฝ่ายหญิงแล้วก็จบเรื่อง”
“มหา’ลัยแค่สั่งปิดห้อง 502 ไว้เท่านั้น”
“เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งเป็นบ้าไปเลยเพราะเห็นกับตา ต่อมาก็ย้ายโรงเรียนไป รุ่นพี่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไง”
เฉินอิ๊นอิ๊นสีหน้าครุ่นคิด ผีแบบนี้จัดการยากหน่อย กระโดดตึกตาย ใส่ชุดแดง นี่มันสุดยอดของผีร้ายชัด ๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้พลังของมันถึงขั้นไหนแล้ว