เนิ่นนานกว่าอาจารย์เต๋าจะได้สติ เขากลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดขึ้น
“วันนี้ ไปจัดงานศพไม่ได้”
“ข้าขอคำนวณใหม่”
วิชาคำนวณทำนายเช่นนี้ เขายังมีติดตัวอยู่ เมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้ ทำได้เพียงนำหนังสือที่อาจารย์ของเขาทิ้งไว้มาอ่านดู
ทุกคนไม่กล้ารบกวนเขา เขานั่งคิดคำนวณอยู่คนเดียวอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็ส่ายหน้า พร้อมกับพึมพำว่า ผิด ผิด
เขารีบหยิบหนังสือที่อาจารย์ทิ้งไว้ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง ครั้นยืนยันวิธีสุดท้ายแล้ว เขาก็รวบรวมสมาธิ พึมพำสิ่งที่ไม่มีใครเข้าใจ
ในที่สุด เขาก็หยุดลง สายตาจริงจังจ้องไปยังเฉินหยวนซู ผู้เป็นพ่อของเฉินเป่าจู
“เฉินหยวน เจ้าข้ามาหน่อย ข้าจะเล่าให้ฟัง”
เฉินหยวนซูลุกขึ้นยืนทันที เดินมาหาเขา
ได้ยินเพียงเขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “มารดาของเจ้า เดิมทีเป็นศิษย์หมอผีทรงเจ้า ตามหลักการแล้ว นางสิ้นอายุขัยก็ไม่น่ามีปัญหา วิญญาณยังสามารถลงไปเป็นขุนนางเล็ก ๆ ในใต้บาดาลได้ด้วยซ้ำ”
“แต่ ทุกอย่างมันปั่นป่วนไปหมด ข้าก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ตอนแรกที่คำนวณ ก็เป็นเช่นนี้ ถูกต้องดี ผลปรากฏว่าวันนี้คำนวณใหม่ มารดาของเจ้าไม่ได้ตายเลย จะเอาศพไปฝังได้อย่างไรกัน!”
เฉินหยวนซูเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
“อะไรนะ?!”
“เป็นไปไม่ได้!”
“อาจารย์จู ท่านอย่าล้อเล่นเลย!”
อาจารย์จูหน้าแดงด้วยความละอาย พูดว่า “ข้าขออภัย ที่ความสามารถไม่ถึง เพียงแต่ เจ้าลองให้คนไปที่หมู่บ้านหมี่เลี่ยง เพื่อตามหาหลิวเจียเฉิง เขาเป็นศิษย์หมอผีทรงเจ้าเช่นเดียวกับมารดาของเจ้า เจ้าลองไปถามเขาดูสิ”