ตั้งแต่เจียงนีถอนหมั้นเพราะคู่หมั้นนอกใจและเลิกรากันไป โทรศัพท์มือถือของเธอก็มีเบอร์นิรนามส่งรูปและวิดีโอโป๊เปลือยมาให้ทุกวันอย่างไม่รู้เบื่อ
วิดีโอไม่เห็นใบหน้า แต่มีเสียงหอบหายใจทุ้มต่ำหรือแหบพร่า
รูปร่างอีกฝ่ายดีมาก กล้ามหน้าท้องแปดชิ้นกำลังสวย ไม่เว่อร์วังและไม่บางแห้ง
เสียงก็น่าฟังไม่น้อย
เจียงนีเหลือบมองหน้าจอมือถือ วันนี้ผู้ชายคนนั้นส่งรูปมาให้เธอหนึ่งรูป
ฉากหลังเป็นสระว่ายน้ำ ร่างหนุ่มแน่นที่เต็มไปด้วยคราบน้ำ สิ่งน่าภาคภูมิที่กางเกงว่ายน้ำสีดำพยายามปิดแต่กลับยิ่งยั่วให้เห็นลาง ๆ ทั้งหมดนี้เรียกว่า “วิวทิวทัศน์สาดเสียเทเสีย” ก็ไม่ผิด
[***]: ต่อไปผมจะสอนคุณพี่ว่ายน้ำนะครับ
เจียงนีว่ายน้ำไม่เป็นจริง ๆ
ถานเยี่ยนก็เคยสอนเธอมาสองสามครั้ง แต่เจียงนีกลัวน้ำ สุดท้ายก็เรียนไม่สำเร็จ
เจียงนีหมั้นกับถานเยี่ยนตอนต้นเดือน สิ้นเดือนวิดีโอที่ถานเยี่ยนนอกใจก็ถูกเบอร์นิรนามส่งเข้ามาที่โทรศัพท์มือถือเธอ
โชคดีที่ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส ขั้นตอนการเลิกราง่ายกว่าการหย่าร้างมาก ปัญหาเดียวคือเธอออกเงินซื้อบ้านสำหรับแต่งงานหนึ่งหลัง ถานเอี้ยนออกค่าตกแต่งบางส่วน
แต่เจียงนีก็ไม่ได้สนใจเงินหลักแสนนั้น คิดว่าจะคืนค่าตกแต่งทั้งหมดให้ถานเยี่ยนก็พอ
เรื่องนี้เธอจึงวางไว้ก่อน รอให้จัดการคดีหย่าร้างที่ทำอยู่นี้เสร็จ แล้วค่อยลางานหนึ่งวันไปสะสางเรื่องวุ่นวายนี้
ปกติวันจันทร์ถึงศุกร์ เพื่อสะดวกในการทำงาน ถานเยี่ยนจะพักอยู่ที่หอพักที่มหาวิทยาลัย X จัดให้อาจารย์และบุคลากร
ตอนที่เจียงนีไปหาไม่ได้ติดต่อเขาล่วงหน้า ดังนั้นเมื่อเจียงนีกดรหัสผ่านเข้าไปโดยตรง แล้วเห็นเด็กสาวคนหนึ่งใส่เสื้อคลุมอาบน้ำนั่งเป่าผมอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอจึงไม่รู้สึกแปลกใจเลย
“อ...อาจารย์ถาน...” เด็กสาวเห็นเธอเข้าก็ร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด เรียกถานเยี่ยนเสียงตะกุกตะกัก
ถานเยี่ยนเดินออกมาจากห้องหนังสือ ปากถามอย่างอ่อนโยนว่า “มีอะไรจ๊ะ อวิ๋นชิง หาไดร์เป่าผมไม่เจอเหรอ...หนีหนี?!”
เขาตกใจสะเทือนไปทั้งร่าง ชะงักแข็งอยู่ที่เดิม พูดโกหกโดยไม่รู้ตัวว่า “หนีหนี ฟังผมก่อน ไม่ใช่แบบที่คุณคิด นี่คือ...นี่คือนักศึกษาของผม เสิ่นอวิ๋นชิง เธอ...เธอ...”
เขาติดอ่างอยู่นานหาข้ออ้างที่เหมาะสมไม่ได้ เจียงนีไม่มีเวลามาตีหน้าลบหลู่กับเขาที่นี่ พูดกับเสิ่นอวิ๋นชิงว่า “คุณเฉินช่วยไปหลบในห้องนอนก่อนได้ไหม ฉันกับอาจารย์ถานของคุณมีเรื่องจะคุย”
เสิ่นอวิ๋นชิงกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วรีบเข้าไปในห้องของถานเยี่ยน ปิดประตูแน่น
ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงสองคน
เจียงนีนั่งลงบนโซฟา สีหน้าไร้อารมณ์และเย็นชา น้ำเสียงมีเหตุมีผลอย่างยิ่ง “ให้เหตุผลที่นอกใจฉันมาหนึ่งข้อ”
ถานเยี่ยนเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาจากอก เขานั่งลงอีกฝั่ง นวดขมับที่ปวดตุบ ๆ “เพราะว่า...ผมเป็นผู้ชายปกติไง หนีหนี”
“ผมต้องการให้คู่รักปลอบประโลมจิตใจให้กัน ผมต้องการให้คู่รักพึ่งพาผม ให้ผมค้นพบคุณค่าของตัวเอง พูดตรง ๆ ก็คือ ผมต้องการเซ็กซ์ เรารู้จักกันมาห้าปี คบกันมาสองปี ใครจะเชื่อว่าผมมีแฟนที่สวยตราตรึงอย่างนี้แต่กลับเป็นรักแบบเพลโตมาตลอด ขนาดอยู่ด้วยกันแล้วคุณยังให้ผมนอนแยกห้องอีก หนีหนี ตกลงคุณไม่ชอบเซ็กซ์ก่อนแต่งงาน หรือคุณไม่มีแรงเร้าทางฮอร์โมนให้ผมเลยกันแน่!”
เขาพูดไปยิ่งอารมณ์ขึ้น ราวกับอารมณ์ที่เก็บกดไว้นานในที่สุดก็มีโอกาสระเบิดออก ก้มหน้าต่อ ปิดหน้าร้องไห้ฟูมฟาย “แล้วก็...แล้วก็ความเยือกเย็นมีเหตุผลตลอดเวลาของคุณนี่น่ะ มันน่าชิงชังจริง ๆ ผู้หญิงปกติเห็นคนรักของตัวเองนอกใจจะมีปฏิกิริยาแบบคุณไหม หนีหนี คุณไม่เหมือนคนปกติเลย คุณก็เหมือนกับแม่ของคุณ—
คำพูดที่พลั้งปากหยุดชะงักอยู่ที่ริมฝีปาก
ถานเยี่ยนตบหน้าตัวเอง “ขอโทษ หนีหนี ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผม...”
ขนตายาวของเจียงนีกระพือไหว ใบหน้างดงามพิสุทธิ์ไม่มีอารมณ์ขึ้นลง “ไม่เป็นไร ฉันก็เป็นเหมือนแม่จริง ๆ เป็นโรคความผิดปกติทางอารมณ์ ฉันเย็นชา โดดเดี่ยว หลีกเลี่ยงความสัมพันธ์ใกล้ชิด แต่ถ้าฉันจำไม่ผิด เรื่องโรคนี้ และเรื่องที่ฉันไม่สนับสนุนเซ็กซ์ก่อนแต่งงาน ฉันก็บอกคุณตามตรงก่อนที่จะตกลงคบกับคุณแล้วไม่ใช่เหรอ”
ผู้ชายคนนั้นที่ตอนแรกพูดอย่างแข็งขันหนักแน่นว่า “ผมไม่รังเกียจ ผมรักคุณทุกอย่าง” ตอนนี้กำลังโวยวายบ่นตำหนิเธอ
ถึงขั้นกลายเป็นข้ออ้างที่ฟังขึ้นสำหรับการไม่ซื่อสัตย์ของเขา
เจียงนีหยิบเอกสารที่เตรียมไว้เมื่อเช้านี้จากกระเป๋าถือส่งให้ถึงมือถานเยี่ยน “ฉันจะคืนค่าตกแต่งทั้งหมดให้คุณ นอกจากนี้ กระเป๋ากับเครื่องเพชรที่คุณเคยให้ฉัน ฉันก็คำนวณตามราคารับซื้อคืนตอนนี้เอาไว้แล้ว ยังมีตอนที่ฉันไปเรียนที่หนิงเซี่ยนและพักอยู่ที่บ้านคุณหนึ่งปี ฉันก็คิดเงินค่าที่พักค่ากินใช้ให้คุณด้วย—
เธอลุกขึ้น ประณามอย่างเยือกเย็นว่า “เราไม่ติดค้างอะไรกันอีกแล้ว ถานเยี่ยน”
ถานเยี่ยนใช้มือเช็ดหน้า ก้มหน้านิ่งไม่พูด
เสียงปิดประตูดังขึ้น เสิ่นอวิ๋นชิงออกมาจากห้องนอน เธอเดินมาข้าง ๆ ถานเยี่ยน นั่งยอง ๆ ลง จับมือของเขาที่สั่นเพราะอารมณ์แปรปรวนมากเกินไป
“ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์ถาน อาจารย์ยังมีหนูอยู่ หนูจะอยู่เป็นเพื่อนอาจารย์ตลอดไป”
เด็กสาวแม้จะไม่งดงามมีเสน่ห์เท่าเจียงนี แต่ท่าทียอมสยบและใกล้ชิดนี้กลับให้ความรู้สึกปลอบประโลมจิตใจแก่ผู้ชายได้มากทีเดียว
ถานเยี่ยนผลักเธอล้มลงบนโซฟา มือสอดเข้าไปในเสื้อคลุมอาบน้ำหลวม ๆ อย่างกำเริบเสิบสาน จูบอย่างเร่งร้อนและเร่าร้อนระดมลงมาบนลำคอของเธอ เขาระบายความคับแค้นใจและความเจ็บปวดที่ซ่อนเร้นทั้งหมดให้กลายเป็นตัณหา ลงกับคนรักตัวน้อยของเขาอย่างเต็มที่
*
หลังจากเลิกกับถานเยี่ยน เจียงนียังคงทำงานตามขั้นตอนต่อไป
พ่อของเธอรู้เรื่องนี้แล้ว ไม่ถามอะไรสักคำ รีบแจ้งข่าวยกเลิกงานหมั้นให้ญาติสนิทมิตรสหายรู้
พอเธอโอนเงินทั้งหมดเข้าบัตรของถานเยี่ยนแล้ว คิดว่าความสัมพันธ์นี้คงจบลงอย่างสะอาดแล้ว ใครจะรู้ว่าแม่และพี่สาวของถานเอี้ยนกลับมาหาถึงบ้าน ตะโกนโวยวายว่า “ไม่ยุติธรรม”
เจียงนีถามอย่างสงบ “พวกคุณคิดว่ายังไงถึงจะเรียกว่ายุติธรรม”
เหอเสี่ยวหลิงแม่ของถานเยี่ยนอ้าปากขออย่างหน้าด้าน ๆ “งานเลื่อนขั้นไปเมืองหลวงของเสี่ยวเอี้ยนบ้านอั๊ว ที่ถูกเธอทำเสียเรื่อง เธอลืมไปแล้วเหรอ เขาอยู่ที่อี๋เฉิงก็เพื่อเธอ มาทนเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยกระจอกงอกง่อยแบบนี้ ที่หน่วยงานนั้นเขาให้สัญญาจะซื้อบ้านซื้อรถให้ ตอนนี้ยังไงเธอก็ต้องเอาบ้านกับรถนี่คืนมาให้ได้!”
ถานเหมยพี่สาวของถานเยี่ยนก็รีบเสริมทันที “ใช่ ๆ เสี่ยวเอี้ยนบ้านเราเป็นเด็กที่เก่งที่สุดในอำเภอเราเลยนะ อนาคตดี ๆ ก็ถูกเธอทำให้เสีย เธอต้องใช้เงิน!”
มีแต่พ่อของถานเยี่ยน ผู้ชายที่ดูซื่อบื้อคนนั้นที่ไม่ได้พูด—เขาเป็นใบ้ แต่เดิมก็พูดไม่ได้อยู่แล้ว
ถานเจี้ยนหมิงเอาแต่ทำหน้ากระอักกระอ่วนกำชุดเก่า ๆ ของตัวเอง พอสบตากับเจียงนีก็หลบอย่างรู้สึกผิดและกระจอก
บ้านถานทั้งหมดเหอเสี่ยวหลิงเป็นคนตัดสินเรื่องทุกอย่าง เรื่องนี้ เจียงนีเห็นชัดตั้งแต่ไปอาศัยที่บ้านถานเมื่อสองปีก่อนแล้ว
หน้าประตูหมู่บ้านมีคนพักบ้างผ่านไปผ่านมา เจียงนีอายไม่ไหว จึงพาพวกเขาเข้าบ้าน บ้านหลังนี้ทำเลดี คุณภาพของหมู่บ้านก็ไม่เลว ราคารวมเกือบสิบล้าน
พอเข้าบ้าน การตกแต่งภายในที่หรูหราแต่เรียบง่ายก็ทำให้สามคนที่มาจากอำเภอเล็ก ๆ ตาลาย
โจวอี๋แม่บ้านเห็นที่บ้านมีแขก ก็ชงน้ำอุ่นออกมาสามแก้วอย่างเอาใจใส่ เห็นเจียงนีสีหน้าเครียด ก็รู้ว่าสามคนนี้มาไม่ดี จึงเงียบ ๆ เข้าไปทำความสะอาดในครัว ไม่มารบกวน
ไม่มีคนอื่นแล้ว เจียงนีก็ไม่พูดกับพวกเขาเรื่อยเปื่อยอีก หยิบมือถือออกมาโดยตรง กดเปิดวิดีโอคลิปหนึ่ง แล้ววางมือถือไว้บนโต๊ะกลาง
“อ๊ะ...อาจารย์...”
“อวิ๋นชิงจ๋า อาจารย์รักหนูที่สุดแล้ว เด็กดีของอาจารย์...”
เสียงหยาบโลนน่ารังเกียจดังออกมาจากวิดีโอ ยิ่งไปข้างหลังชายหญิงในวิดีโอยิ่งอารมณ์ขึ้น คำพูดยิ่งลามกอนาจาร ที่สำคัญคือ วิดีโอนั้นถ่ายเห็นหน้าเขากับเสิ่นอวิ๋นชิงชัดแจ๋ว!
เหอเสี่ยวหลิงรีบกดหยุดวิดีโอ “เธอ...เธอหมายความว่าไง! เธอมีของแบบนี้ได้ยังไงกัน!”
นางไม่ค่อยมีความรู้ พูดตะกุกตะกักว่า “นี่เธอ...ละเมิดอะไรนั่นนะ...เหมือนสิทธิ์อะไรนั่น! ผิดกฎหมายนะ!”
ถานเหมยเสริมให้นาง “สิทธิภาพบุคคล—เธอจะใช้คลิปนี้มาข่มขู่พวกเราใช่ไหม แต่พวกเธอไม่ได้จดทะเบียนกันนะ ต่อให้เสี่ยวเอี้ยนนอกใจ ก็ไม่ผิดกฎหมาย!”
“ไม่ผิดกฎหมาย แต่ผิดระเบียบ ผิดวินัย” เจียงนีอธิบายให้พวกเขาฟังอย่างไม่รีบร้อน “ในขณะที่มีสัญญาหมั้นหมาย ยังไปมีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยตัวเอง ตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัย X จะถูกลงโทษไล่ออก พอมีประวัติด่างพร้อย มหาวิทยาลัยและหน่วยงานอื่นก็ไม่จ้างเขาง่าย ๆ หรอก—ถ้าพวกคุณยังจะมาพาลหาเรื่องไม่เลิกรา อย่าหาว่าฉันไม่ไว้หน้าก็แล้วกัน”
สามคนครอบครัวถานเดินคอตกกลับไปในที่สุด
เจียงนียุ่งมาทั้งวัน ยังต้องมารับมือกับครอบครัวประหลาดของแฟนเก่าอีก ทั้งกายทั้งใจล้าแทบสิ้นแรง ยังไม่ได้กินข้าวเย็นก็กลับไปแช่น้ำในห้อง
นอนลงในอ่างอาบน้ำ กลิ่นหอมของน้ำมันหอมระเหยกุหลาบเจือจางลงเพราะไอน้ำในห้องน้ำ ได้กลิ่นแล้วกลับยิ่งสบายขึ้น
เจียงนีใกล้จะหลับ
“ติ๊งต่อง”
มือถือของเธอที่วางอยู่บนชั้นวางของมีข้อความเข้า
เจียงนีใช้ผ้าขนหนูเช็ดน้ำที่มือแห้ง หยิบมือถือมาปลดล็อก
เป็นเบอร์นิรนามนั้นอีกแล้ว
รูปนั้นแม้ไม่กดเปิดก็เห็นเนื้อหาได้ชัดเจน
ต่อให้เป็นคนอย่างเจียงนีที่รับมือได้ทุกสถานการณ์ พอเห็นว่าอีกฝ่ายส่งอะไรมา รูม่านตาก็อดที่จะหดลงไม่ได้
—ในรูป มือนั้นกางออกตามสบาย
เรียวยาว ข้อนิ้วเป็นสัดส่วน กว้างใหญ่มีพลัง
ของเหลวเหนียวเหนอะหนะหยดแหมะ ๆ ลงบนข้อมือที่แนวเส้นลื่นไหลนั้น
[***]: มีความสุขมากเลยครับ แค่คิดถึงพี่สาวก็ควบคุมตัวเองไม่ได้
ตอนแรกเจียงนีเดาว่าเจ้าของเบอร์นิรนามนี้คือเสิ่นอวิ๋นชิง เพราะคนที่ได้ประโยชน์สูงสุดจากการเปิดโปงเรื่องที่ถานเยี่ยนนอกใจก็คือเธอ แถมวิดีโอลับแบบนั้น หรือจะมีใครแอบถ่ายอีกคน?
แต่ต่อมาข้อสันนิษฐานของเจียงนีก็ถูกคว่ำ
เจ้าของเบอร์นิรนามนี้เป็นผู้ชายอย่างเห็นได้ชัด...ผู้ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะสนใจเธอ