คนขับทำตามคำสั่ง รถค่อย ๆ เคลื่อนไปจอดริมทาง
【โฮสต์! นั่นรถของพระเอก!】
【โอกาสดี ๆ ที่จะได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ เจ้าต้องคว้าไว้ให้ได้!】
เซี้ยหวนหวนมองรถคันนั้นที่มาจอดตรงหน้า แล้วถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว ยกมือที่ถือร่มขึ้นเล็กน้อย
กระจกหน้าต่างด้านหลังลดลง เผยให้เห็นใบหน้าของซ่งตู้ชวน
เขาสวมสูทอย่างเรียบร้อย กระดุมคอเม็ดบนสุดติดอยู่ครบถ้วน เครื่องหน้าหล่อเหลาเป็นระเบียบ คิ้วสูงตรง สันจมูกโด่งเป็นสัน ชวนให้จดจำได้ไม่ลืม
“คุณซ่ง...คุณซ่งหรือคะ?” นางกะพริบตาปริบ ๆ คล้ายประหลาดใจอยู่บ้าง
ซ่งตู้ชวนมองนางแล้วถามว่า “คุณมาทำอะไรที่นี่?”
เซี้ยหวนหวนแกว่งถุงเอกสารในมือเบา ๆ “ฉันมาสัมภาษณ์งานที่ชิงอู่เทคโนโลยีค่ะ แต่ที่นี่ค่อนข้างห่างไกล เรียกรถกลับก็ไม่ได้”
“ขึ้นรถมาเถอะ ฉันไปส่ง”
เซี้ยหวนหวนเหลือบมองเข้าไปในรถโดยไม่รู้ตัว
ซ่งตู้ชวนเข้าใจความกังวลของนางทันที “ฉงงวยไม่อยู่ ขึ้นมาเถอะ”
เซี้ยหวนหวนคล้ายจะโล่งใจ นางพยักหน้าแล้วเปิดประตูหลังขึ้นไปนั่ง
ผู้ช่วยที่นั่งเบาะหน้าลอบมองนางผ่านกระจกมองหลัง แล้วกะพริบตาด้วยความประหลาดใจ
นี่ไม่ใช่คนที่เคยมาสัมภาษณ์ตำแหน่งเลขานุการก่อนหน้านี้หรอกหรือ?
พวกเขารู้จักกันด้วยหรือ?