เซี้ยหวนหวนผลักประตูบ้านเข้าไป ภายในห้องเงียบสงัด
นางวางดอกไม้ลงบนโต๊ะ ยืนมองไปรอบห้อง แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกไม่คุ้นชินขึ้นมา
ความเคยชินช่างเป็นสิ่งที่อันตรายจริง ๆ เชิงเซิงเพิ่งย้ายมาอยู่ด้วยกันได้ไม่นาน นางกลับไม่ชินกับการอยู่คนเดียวเสียแล้ว
นางทำอาหารให้ตัวเองสองอย่าง ยกขึ้นโต๊ะแล้วกลับไม่รู้สึกอยากอาหาร คีบได้สองสามคำก็วางตะเกียบลง
นางนั่งเหม่ออยู่ข้างโต๊ะ สายตาจับจ้องเก้าอี้ว่างตรงข้าม
ขณะนั้นเอง กลิ่นหอมหวานเลี่ยนสายหนึ่งก็ลอยมาในอากาศ
นางขมวดคิ้ว สูดหายใจเข้าไปครั้งหนึ่ง ตั้งใจจะลุกขึ้น แต่กลับพบว่าขาทั้งสองข้างอ่อนแรง เรี่ยวแรงเหือดหายไปทั้งร่าง ร่างกายที่ไม่อาจควบคุมได้พลันล้มลงบนเตียง
ทุกสิ่งตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน
ในตอนนั้นเอง มีเสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบาดังมาจากหน้าประตู
นางออกแรงทั้งหมดที่มีเพื่อลืมตาขึ้น