หญิงสาวสองคนขมวดคิ้วเดินผ่านพวกเขาไป หนึ่งในนั้นบ่นอย่างไม่พอใจว่า “ดาราคนไหนกันถึงได้วางอำนาจใหญ่โตขนาดนี้ มาถ่ายละครที่นี่แล้วยังต้องปิดห้างทั้งห้างอีก ถ้าฉันรู้ว่าเป็นใคร จะไปด่ามันในอินเทอร์เน็ตให้ยับเลย”
เชิงเซิงกำห่วงคาดผมในมือแน่น สายตากวาดผ่านชั้นวางสินค้าไปยังรอบด้านอย่างรวดเร็ว
เขาสังเกตเห็นทันทีว่ามีชายสวมชุดสีเข้มหลายคนอยู่ไม่ไกล ท่าทางของพวกนั้นดูผิดปกติอย่างยิ่ง
เชิงเซิงยื่นมือคว้าแขนเซี้ยหวนหวนไว้ แล้วเอ่ยเสียงต่ำว่า “ฉันหิวแล้ว ออกไปหาอะไรกินกันเถอะ”
เซี้ยหวนหวนเงยหน้ามองไปรอบ ๆ จึงเพิ่งสังเกตว่าคนรอบข้างลดน้อยลงไปมากโดยไม่รู้ตัว ทางเดินที่เมื่อครู่ยังคึกคัก บัดนี้กลับว่างลงไปกว่าครึ่ง
นางจับมือเชิงเซิงกลับแน่น พลางด่าในใจว่า “พวกนักล่าเผ่าดูดเลือดนี่ตามติดไม่เลิกจริง ๆ ฉันอุตส่าห์มาถึงห้างแล้ว พวกมันยังตามมาล้อมได้อีก”
【พวกเขาอุตส่าห์จับผีดูดเลือดขุนนางที่ ‘บาดเจ็บ’ ได้สักตัว ย่อมไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ แน่】
“ขุนนาง?”
【นางเอกไม่รู้ว่าพระเอกเป็นเจ้าชายเลือด คิดว่าเขาเป็นเพียงผีดูดเลือดขุนนาง จึงให้ข้อมูลนักล่าเผ่าดูดเลือดผิด】
เซี้ยหวนหวนเพิ่งจูงเชิงเซิงออกจากร้านเครื่องประดับ ก็ถูกผลักออกไปอย่างกะทันหัน ในชั่วขณะนั้น คล้ายมีบางสิ่งพุ่งเฉียดข้างหูนางไปด้วยความเร็วสูง