เจียงไหลคลี่ผ้าพันคอปักลายสีอ่อนออก
เมื่อถือไว้ในมือก็รู้สึกเย็นฉ่ำ
ราวกับวินาทีถัดไปมันจะลื่นหลุดจากซอกนิ้ว
ผืนผ้ามีสีเบจอ่อน ขอบปักลวดลายซ่อนเร้นอันประณีต
ลวดลายทอดยาวประสานกันเป็นดอกไม้ชนิดหนึ่งที่เจียงไหลไม่เคยเห็นมาก่อน
เกินคาด นกหวีดเงียบสีแดงสดปรากฏขึ้นในเวลานี้
“นี่คือดอกถักทอความคิด”
“เป็นสัญลักษณ์แทนความคิดถึงบ้านเกิด”
เมื่อได้ยินชื่อที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เจียงไหลก็ชะงักมือ
เธออ้าปากเหมือนอยากถามอะไรสักอย่าง
แต่ก็สัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่านกหวีดเงียบสีแดงสดดูเหมือนไม่คิดจะพูดต่อแล้ว
เจียงไหลจึงไม่ถามอะไรต่อ เปลี่ยนไปกดดูข้อมูลไอเทมแทน
"ชื่อ: ผ้าพันคอปักลายสีอ่อน"
"ระดับขั้น: ทอง"
"มีคุณสมบัติป้องกันทรายได้ดี และช่วยลดรังสีจากแสงอาทิตย์ได้เล็กน้อย"
"เมื่อสวมใส่ บริเวณศีรษะจะได้รับค่าความเย็นสบาย +30 โดยเฉพาะ"
"ทุกคนมีขนอยู่บนตัว ระวังอย่าทำขนร่วงล่ะ"
เมื่อเห็นข้อความระบบบรรทัดสุดท้าย มุมปากของเจียงไหลก็กระตุก
เธอยกมือขึ้นลูบผมตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ช่วงนี้เธอรู้สึกว่าผมร่วงบ่อยขึ้นมาก
คงเป็นแค่ภาพลวงตา...มั้ง
เจียงไหลเข้าไปในห้องแต่งตัว
แล้วลองสวมผ้าพันคอปักลายสีอ่อนหน้ากระจกเต็มตัว
น่าแปลกที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยมีประสบการณ์สวมผ้าแบบนี้มาก่อน
แต่ตอนนี้กลับจับผ้าเช็ดหน้าแล้วคลุมลงบนตัวได้อย่างคล่องแคล่ว
ผ้าสีอ่อนทิ้งตัวลงตามแนวเส้นผม พาดคลุมไหล่เป็นผ้าคลุมไหล่
แทนที่จะบอกว่าเธอสวมผ้าเช็ดหน้า คงพูดได้ว่าผ้าเช็ดหน้าคลุมตัวเธอเองมากกว่า