คู่มือเอาชีวิตรอดในกระท่อมไม้ผุ

ตอนที่ 27 ที่แท้ก็เป็นคำสั่งเสีย

6 นาที· 1.4K คำ

เจียงไหลใช้ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์สิบชิ้นกับเหล็กกล้าห้าชิ้น ประกอบ "หม้อต้มไฟฟ้าพลังความร้อนจิ๋ว" ออกมา

เนื่องจากไม่มีเก้าอี้ เธอจึงวางโต๊ะไม้เล็กไว้ข้างเตียง

อาศัยเตาผิงจุดกิ่งไม้แห้งสิบกิ่ง เติมแต้มความร้อน 10 หน่วย

กฎการใช้เหมือนกับน้ำร้อน

1 แต้มความร้อนใช้ได้ 1 นาที

เจียงไหลต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแค่ห้าหกนาที ยังพอมีเหลือ

ตั้งแต่กินข้าวเย็นผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

ได้เวลากินมื้อดึกพอดี!

เธอนั่งบนขอบเตียง เทน้ำแร่ครึ่งขวดลงในหม้อจิ๋วขนาดปากถ้วย

แล้วหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเปรี้ยวเผ็ดออกมาหนึ่งซองใส่ลงไป

ไม่นาน ไอร้อนที่ชวนน้ำลายสอก็พวยพุ่งเข้าใส่หน้า

ปลอบประโลมหัวใจดวงน้อยของเจียงไหลที่ถูกสายฝนตบตีเมื่อตอนเย็นได้เป็นอย่างดี

ไม่กี่นาทีต่อมา

เจียงไหลกำลังซู้ดบะหมี่ไปด้วย สอดส่อง "ห้องสนทนา" ที่โกลาหนราวกับสมรภูมิรบไปด้วย:

"หลี่หลี": "เอาอาหารแลกไม้สนสีเงิน! ด่วนด่วนด่วน!"

"จางสวิน": "บัดซบ ไอ้ตัวข้างนอกนั่นทำไมดาเมจสูงขนาดนี้! โดนทีเดียวร่วง 50 แต้มเลย!"

"ซุนรุ่ยเสวี่ย": "ข้างบน ฉันดีกว่าแกนิดนึง ฉันร่วงทีละ 40 แต้ม ฮ่าๆ"

"สวี่รุ่ย": "ขำไม่ออก ขำไม่ออกเลยจริงๆ จำนวนก็เยอะเกินไปแล้ว!"

"ฟู่ไป่หลิง": "ทำไมมันตีนายทีเดียวร้อยกว่าแต้มวะ! พวกแกมีใครใช้ไม้ตายสกปรกรึเปล่า?"

"เฉินจือหยา": "นายเป็นโรคหวาดระแวงคนอื่นจะทำร้ายรึไง? คนอื่นก็ 30-50 แต้มทั้งนั้น ทำไมของนายถึงสูงนักล่ะ? บางทีคนมันก็แค่เกลียดนายก็ได้"

"ชีหยวน": "การโจมตีของมลทินอาจได้รับผลจากพายุหิมะ ระดับกระท่อมไม้ ความเป็นส่วนตัว และปัจจัยหลายด้าน"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป