หลินซีว่างอ้าปากค้างจนใส่ไข่ได้ทั้งฟอง
เธอส่งแปลนให้ท่านเทพ ก็มีคิดจะสานสัมพันธ์อยู่แล้ว
แถมก่อนหน้านี้ท่านเทพก็คอยดูแลเธอดี
เลยมาจากความชอบและสำนึกในบุญคุณล้วนๆ
พอเห็นข้อความเจียงไหลใน"ห้องสนทนา" เธอก็ได้แต่คิดว่า
“ว้าว สมเป็นท่านเทพ! เร็วมากที่ทำออกมาได้”
ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าตัวเองจะได้กิน “เงินปันผล” ด้วย
ตาทั้งคู่กลายเป็นดอกทานตะวัน แทบอยากกระโจนถวายหัวให้ท่านเทพเดี๋ยวนั้น
...แล้วก็ยังเกรงใจไม่กล้ารับ
แต่ท่าทีของเจียงไหลหนักแน่นมาก
พูดคุยง่ายๆ แล้วก็แบ่ง"ไม้สนสีเงิน"X10 "ฟืนสนสีเงิน"X10 "ยาง"X10
แถม"ขนมปังกรอบอัด"X3
ช่วยไม่ได้ แบ่งมากกว่านี้หลินซีว่างก็รับไม่ไหวแล้ว
ของในกระเป๋าระบบซ้อนกันไม่ได้ แถมอาหารที่มีวันหมดอายุก็กองทิ้งไว้นอกนานไม่ได้
บวกกับของที่เธอหาได้วันนี้
บ้านไม้ร้างทั้งหลังแน่นขนัด
เจียงไหลคิดจะใช้แท่นทำงานทำกล่องเก็บของส่งให้หลินซีว่าง
พอได้คำว่า “ติดขัดที่พรสวรรค์ ใช้ไม่ได้” ก็เงียบไป
ครู่หนึ่ง เธอลองถามหยั่งเชิงว่า
“คุณไปฆ่าพ่อเกมนี้หรือไง”
ถึงแกล้งกันได้ถึงขนาดนี้
หลินซีว่างตอบกลับมาด้วยอิโมจิร้องไห้สามอันรวด
ข้าวของเตรียมได้เกือบพร้อมแล้ว
เจียงไหลกินขนมปังหมูหยองหนึ่งกับส้มหอมหวานที่เคยกางออกมาเป็นมื้อเย็น
แล้วยกน้ำแร่ที่เหลือจากตอนกลางวันกรอกปากอึกใหญ่
พอกินอิ่มดื่มอิ่มแล้ว เธอก็หันความสนใจไปหากองแปลนที่ยังไม่ได้ใช้
นึกถึงบ้านไม้ร้างที่เจอตอนกลางวัน เลยใช้ฝ้ายห้าสิบ
ผลิต"ผ้าม่านหนา"ออกมา
โชคดีที่ไม่ต้องติดตั้งเอง
แค่ย้ายไปที่หน้าต่าง มันก็“ผลัวะ”หนึ่งที
ไปห้อยติดหนึบอยู่บนนั้นอย่างพอดีเป๊ะ
"ความเป็นส่วนตัว+10"
เจียงไหลกดดูข้อมูลบ้านไม้ร้าง