เจียงไหลออกเดินทางกลับ
พลางประหยัดมัธยัสถ์ไปด้วย ใช้สายตาระดับ 5.0 กวาดหากล่องสมบัติไอเทมที่ 'พายุหิมะ' พัดมาให้
ตอนขี่สโนว์โมบิลผ่านมาไม่ได้สังเกต พอตอนนี้ความเร็วลดลง
ถึงได้เห็นรอยแผลจากการถูกทำลายอย่างรุนแรงอยู่ทั่วบริเวณ
แถวนี้เป็นภูมิประเทศคล้ายที่ราบ
หากก่อนหน้านี้เปรียบได้กับกระดาษขาวที่ถูกคลี่ออก ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
ตอนนี้ก็ราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นขยำจนยับย่นแล้วคลี่ออกอีกครั้ง
ทิ้งร่องรอยตะปุ่มตะป่ำไว้
ฝุ่นหิมะที่ถูกพายุพัดมาปะปนกับกิ่งไม้และหิน กองสุมกันอย่างไม่มีระเบียบ
บางจุดกลับถูกยกขึ้นมาทั้งแผ่น เผยให้เห็นพื้นดินเยือกแข็งแห้งกร้านเบื้องล่าง
เกมไม่ได้ซ่อมแซมให้อัตโนมัติ นี่จะเป็นบาดแผลที่ยากจะสมาน
เจียงไหลเดินไปพลาง จู่ๆ เท้าก็สะดุด
เธอเรียก 'ไม้เท้าขนาดเล็กทำเอง' ออกมาโดยอัตโนมัติ ปักลงบนหิมะ
ทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว
—พกไม้เท้าติดตัวไว้เป็นนิสัยที่ดีจริงๆ
หิมะรอบนี้ร่วนซุย ยังไม่จับตัวเป็นพื้นผิวแข็ง
แรงบีบอัดละเอียดส่งผ่านขึ้นมาจนถึงช่วงขาขวาใกล้ข้อเท้า
โชคดีที่ใส่รองเท้าบูทหิมะสูง ไม่อย่างนั้นคงทะลักเข้าจากปากรองเท้าไปแล้ว
เจียงไหลไม่รีบดึงขาขึ้น
หิมะหนาเกินไปหน่อยหรือเปล่า?
เธอยันไม้เท้า ค่อยๆ หมอบลง ถ่ายน้ำหนักตัวลงที่ขาซ้าย
เท้าขวากลับย่ำลงไปอีก
สัมผัสแข็ง พอออกแรงนิดหน่อยก็ได้ยินเสียง “ตึกๆ” ที่ปลายรองเท้าเสียดสีกับพื้นดินเยือกแข็ง