เดิมทีเจียงไหลคิดว่าเรื่องที่ได้ยินตอนต่อสู้กับ"ราชินีหมาป่าลิลิธ"เป็นเพียงภาพลวงตาที่สร้างขึ้นมาหลอกคน
แต่ตอนนี้กลับมีห้องเก็บน้ำแข็งที่ถูกทาสีปรากฏขึ้นอีกแห่ง
มันจะเกี่ยวข้องกับพวกเธอไหมนะ?
ราวกับถูกบางสิ่งดลใจ ฝ่ามือของเจียงไหลแนบลงบนสีชมพูที่เคลือบอยู่บน"ห้องเก็บน้ำแข็งพกพา"
เธอย่อตัวลง ค่อย ๆ โน้มเข้าไปใกล้ จนไม่ทันสังเกตว่าหูแมวด้านบนขยับไหวเล็กน้อย
“ทำไมถึงทาห้องเก็บน้ำแข็งเป็นสีชมพูเนี่ย เชยชะมัด”
เสียงของผู้หญิงที่แฝงรอยยิ้มดังขึ้นข้างหูเจียงไหล
เมื่อได้ยินเสียงนั้น เธอกลับรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างประหลาด
ผู้ชายหัวเราะอย่างซื่อ ๆ แล้วตอบว่า “นี่ไม่เข้าใจเลยสินะ?”
“นี่ทำให้ไหลไหลไง”
“เด็กผู้หญิงก็ชอบสีนี้กันไม่ใช่เหรอ?”
คราวนี้ยังไม่ทันที่ผู้หญิงจะพูด เสียงที่ฟังดูเด็กน้อยอยู่บ้างก็ดังขึ้นก่อน
“ก็ไม่แน่หรอกมั้ง พี่ไหลไหลดูไม่เหมือนคนที่ชอบสีชมพูเลยนะ”
คราวนี้ถึงตาผู้ชายที่งุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
เขาส่งเสียง “อืม” ก่อนพูดต่อว่า “นึกว่าเด็กผู้หญิงทุกคนจะชอบกันซะอีก”
“ไม่เป็นไร ถ้าไหลไหลไม่ชอบ คราวหน้าฉันเปลี่ยนเป็นสีอื่นให้ก็ได้”
เจียงไหลค่อย ๆ ยืนขึ้น มอง"ห้องเก็บน้ำแข็งพกพา"ตรงหน้า
ราวกับได้เห็นคนกลุ่มหนึ่งเคยยืนล้อมอยู่ตรงนี้ พูดคุยกันว่าเธอชอบสีอะไรจริง ๆ
ภายในบ้านพักปลอดภัยเงียบสงัด มีเพียงเสี่ยวตังคังที่ส่งเสียงอืออาอย่างสบายใจเป็นครั้งคราว