เจียงไหลคิดว่าการเรียกเจ้าสิ่งนี้ว่างู
แทบจะเป็นการใส่ร้ายกันชัด ๆ
เกล็ดของมันตรงไหนเหมือนงูกัน พลังป้องกัน
แทบจะเข้าใกล้มังกรอยู่แล้ว
แม้เจียงไหลจะไม่เคยเห็นมังกรตัวเป็น ๆ
แต่เธอก็เป็นลูกหลานมังกร
ทำไมพลังป้องกันของเธอถึงมีแค่ 1 แต้ม!
ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย เกมเฮงซวยนี่
เจียงไหลเงยหน้ามองเมฆดำที่ยังไม่สลายไปเหนือศีรษะ
รู้สึกหดหู่อย่างที่สุด
ได้ยินคำถามของเธอ จิงอวิ๋นซิ่วหรี่ตาลง
รีบนึกถึงหนังสือที่เคยอ่านเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ต่อมพิษของงูหางกระดิ่งโมฮาวีมีขนาดจำกัด ปริมาณพิษที่สะสมไว้จึงมักมีไม่มาก”
“แถมการสร้างพิษยังใช้พลังงานสูงมาก กว่าจะสร้างจนเต็มอาจต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์”
เธอพูดพลางชะงักสายตา
“เพราะงั้น หมายความว่า...”
เจียงไหลปาดน้ำฝนบนใบหน้า ก่อนรีบรับคำ
“ถึงจะกลายพันธุ์ไปแล้ว ข้อจำกัดทางสรีรวิทยาของมันก็ยังอยู่”
พอมองแบบนี้ ความผิดปกติต่าง ๆ ก่อนหน้านี้
อาจเกี่ยวข้องกับข้อจำกัดของมันเองก็ได้
“เอ๊ะ”
เสียงอุทานเบา ๆ ดังขึ้นจากเสียงในแชทกลุ่ม
เสิ่นชิงหรานสังเกตเห็นความผิดปกติเล็กน้อยนั้นตั้งแต่แรกแล้ว
พอมีคนชี้แนะ สมองของเขาก็พลันปลอดโปร่ง
เขามองเจียงไหล แล้วมอง "ราชางูหางกระดิ่งกลายพันธุ์"
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนดวงตาจะเป็นประกาย
“ผมรู้แล้ว!”
“การกลายพันธุ์ทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นก็จริง แต่ก็ขยายจุดอ่อนเดิมของมันให้ชัดขึ้นด้วย”
เสิ่นชิงหรานพูดเร็วปรื๋อ ราวกับเทถั่วออกจากกระสอบ