เสียงเคาะประตูปลุกเจียงไหลให้ตื่น
ไม่ใช่เสียง “ตึง ตึง ตึง” แบบตอนถูกโจมตี
แต่เหมือนมีใครสักคนธรรมดายืนอยู่ข้างนอก
เคาะประตูอย่างมีมารยาท
เจียงไหลยังคงขดตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่ได้ขยับแม้แต่นิด
ถึงแม้สิ่งกีดขวางระหว่างผู้เล่นจะถูกยกเลิก แผนที่ก็มีกระท่อมไม้ของผู้เล่นคนอื่นโผล่มา
ต่างคนต่างไม่รู้จักกัน
ต้องซื่อบื้อขนาดไหนถึงมาเคาะประตูตั้งแต่เช้าตรู่?
ดีที่กลางคืน ตอนเธอลุกขึ้นมาเติมฟืนครั้งสุดท้าย ได้ดึงผ้าม่านปิดไว้
ไม่งั้นหันไปก็เจอหน้าแปะอยู่ที่หน้าต่าง
น่าสะพรึงแค่ไหน
เจียงไหลขดตัวรออยู่ในผ้าห่ม คนข้างนอกเหมือนจะดื้อดึง
เคาะประตูไม่หยุด
ยืดเยื้ออยู่พักหนึ่ง จู่ๆ คนนั้นก็เอ่ยปาก:
“สวัสดี สนใจแลกเปลี่ยนสิ่งของไหม?”
เจียงไหลที่ห่อตัวแน่นกระตุกมุมปาก
ฟังคำพูดนี่สิ ยิ่งฟังยิ่งพิลึก
ใครมาแลกของไม่ถามใน «ห้องสนทนา» ต้องมาถึงหน้าประตู?
ยังไงก็นอนไม่หลับแล้ว เจียงไหลลุกขึ้นนั่งเรียกสติ
ทันใดนั้นก็พบว่า——
เตาผิงยังลุกโชนอยู่
เวลาไม่ถูกต้อง!
เธอเปิดอินเทอร์เฟซระบบทันที:
«นับถอยหลังความหนาวเหน็บสุดขั้ว: 29 วัน»
«อุณหภูมิวันนี้: -40~-30 องศาเซลเซียส»
«ช่วงเวลากลางคืน: 30 นาที»
«นับถอยหลังสิ้นสุดพายุหิมะ: 30 นาที»
เจียงไหลชะงัก
ความง่วงในหัวปลิวหายไปหมด
กลางคืนยังไม่สิ้นสุด มลทินยังไม่ถอยไปทั้งหมด
คนนอกประตูไม่มีทางเป็นผู้เล่น
งั้นมันคือตัวอะไรกันแน่?
วิสัยทัศน์ถูกบดบัง เจียงไหลยังมองไม่เห็นว่าอีกฝ่ายไปกระตุ้นการโจมตีของหญ้าเจ้าหญิงนิทรากับแคร็กเกอร์หรือไม่