เสิ่นชิงหรานบล็อกผู้เล่นเป็นครั้งที่ 23 แล้ว
ในกรอบข้อความส่วนตัว ยังคงค้างคำพูดที่เหมือน “อ้าปากสิง” ของอีกฝ่าย:
“ไอเทมหนึ่งชิ้นหรือเนื้อหนึ่งชิ้น แลกกับกิ่งไม้แห้งที่กำลังลุกไหม้หนึ่งอัน”
เขาช่างเหลือจะทนกับชีวิตที่ต้องแลกเปลี่ยน "กิ่งไม้แห้งที่กำลังลุกไหม้" ไปทั่วแบบนี้จริงๆ
จริงๆ แล้วเขาก็สามารถไปหาเจียงไหลหรือหลินซีว่างโดยตรงก็ได้
ทุกคนมักจะให้ “ราคามิตรภาพ”
แต่เพราะเขาเปิดไม่เคยได้ “เชื้อไฟดั้งเดิม” สักที ก็เลยเกรงใจที่จะรบกวนพวกเขาอยู่เรื่อย
เขาจึงมักปักหลักอยู่ใน "ห้องสนทนา" พยายาม "พึ่งพาตัวเอง"
เพราะก่อนจะมาเจอเจียงไหลและคนอื่นๆ เสิ่นชิงหรานก็ใช้ชีวิตแบบนี้มาก่อน
ในบัญชีดำของเขามีรายชื่อผู้เล่นที่อ้าปากขอเกินควรเรียงเป็นแถว
ทำไมเชื้อไฟถึงได้หายากขนาดนี้?
เสิ่นชิงหรานเกือบจะเชื่อแล้วว่าในโลกนี้มีสิ่งลี้ลับมหัศจรรย์
เพราะทุกครั้งที่แม่ของเขาพูดถึงชื่อของเขา จะพูดว่า...
“ธาตุไฟในดวงชะตาขาดไป ก็เลยใส่คำว่า ‘หราน’ ที่แปลว่าลุกไหม้ไว้”
เมื่อก่อนเสิ่นชิงหรานไม่เคยเชื่อ
เขายืนกรานว่านี่มันมาจากบทกวี “นทีเขียวปักษาขาวผ่อง พฤกษาแซมแดงดั่งเพลิงผลิ”
แต่ตอนนี้ เสิ่นชิงหรานกำลังจะเชื่อจริงๆ
คนเรามันจะซวยได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ?
สักวันต้อง “ทาสชาวนาพลิกฐานะกลับมาร้องเพลง!”
“ติ๊งต่อง” เสียงข้อความส่วนตัวจากเพื่อนดังขึ้น
เสิ่นชิงหรานหยุดสิ่งที่กำลังจะทำลงโดยอัตโนมัติ แล้วเปิดอ่านข้อความทันที
ครู่ต่อมา ในกระท่อมไม้ก็มีเสียง “แตรแห่งการพลิกชะตา” ดังขึ้นอย่างไร้เหตุผล