"เจ้าหญิง"เสด็จออกเดินทางอย่างเอิกเกริกยิ่งกว่าที่เจียงไหลจินตนาการไว้เสียอีก
โดยเฉพาะอีกฝ่ายยังให้คนยกเกี้ยวที่ต้องใช้คนถึงสี่คนออกมา
ด้านบนประทับตราสัญลักษณ์ราชวงศ์ ปูเบาะกำมะหยี่นุ่มฟู
"เจ้าหญิง"ชูนิ้วขึ้น ชี้ไปยังคนทั้งหลายทีละคน
สุดท้ายก็หยุดลงตรงหลินซีว่าง
เธอเบ้ปากอย่างรังเกียจ “เธอเตี้ยเกินไป ไปให้พ้น”
"นางกำนัล"รีบเดินเข้ามา พาหลินซีว่างออกไปอย่างคล่องแคล่ว
แล้วยัดตะกร้าใบเล็กที่เต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ใส่มือเธอ พร้อมกำชับเสียงเบาว่า
“เดี๋ยวระหว่างเดินทาง เธอต้องคอยโปรยดอกไม้ตลอดเวลา ให้แน่ใจว่าเจ้าหญิงจะได้เดินบนกลีบดอกไม้ทุกย่างก้าว”
หลินซีว่างที่ถือตะกร้าใบเล็กอยู่ “...อืม”
นิทานที่เล่ากันมานี่หลอกลวงกันชัด ๆ
เธอมองเจียงไหลกับอีกสามคนที่ถูกสั่งให้ยกเกี้ยวด้วยความเป็นห่วง
เมื่อมาถึงตอนนี้ ก็เห็นได้จากท่าทีต่าง ๆ ของ"เจ้าหญิง"แล้วว่า
เธอไม่ใช่"ออโรร่า"ที่กล่าวถึงใน"รวมเทพนิยาย"เลยสักนิด
"ข้อควรระวัง"เรื่อง"ความเป็นมิตร"ใช้ไม่ได้ผลกับที่นี่โดยสิ้นเชิง
นั่นหมายความว่า วันนี้พวกเขาซึ่งทำหน้าที่เป็น"ผู้พิทักษ์"คอยคุ้มกันอยู่ใกล้ชิด
อาจตกอยู่ในอันตรายเพราะ"เจ้าหญิง"ได้ทุกเมื่อ
ทางด้านนั้น เจียงไหลกับอีกสามคนยกเกี้ยวที่เจ้าหญิงนั่งขึ้นมาแล้ว
เพราะส่วนสูงต่างกัน"เจ้าหญิง"จึงไม่พอใจและสั่งให้เสิ่นชิงหรานกับอวี๋ฉืองอเข่าเดิน
ทั้งสองคนที่ได้ยินคำสั่ง “...”