“ได้รับ "หีบสมบัติทองคำ" X1”
“หีบสมบัติสิ่งของแบ่งเป็น: สำริด, เงิน, ทองคำ, แก้วผลึก, เพชร ห้าระดับ”
ตามหมายเหตุของ "นกหวีดเงียบสีแดงสด" ในหีบสมบัติทั้งหมด “ทองคำ” จัดอยู่ในขั้นกลาง
เจียงไหลปัดฝุ่นบนใบหน้า เก็บหีบที่เปล่งประกายทองเย้ายวนใส่กระเป๋าด้วยความดีใจ
ของกลางถึงปลายเกมแบบนี้ กลับได้มาในช่วงต้นเกม ก็เหมือนทรัพย์หล่นจากฟ้า!
เพราะถึงตอนนี้ เจียงไหลยังไม่เคยเห็น "หีบสมบัติเงิน" เลย
แถมในช่วงนี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังรวบรวมไม้สนสีเงินมาสร้างบ้านพักปลอดภัยไม่พอด้วยซ้ำ
นางนับว่าล้ำหน้าไปก้าวใหญ่แล้วใช่ไหม?
เจียงไหลกำลังจะใช้ทั้งมือทั้งเท้าปีนออกจากหลุมที่ขุด จู่ๆ ก็ชะงัก
ใต้แนวสายตา ปรากฏอักษรสีชมพูเล็กๆ คุ้นตา:
“เธอคงไม่เห็นฉันใช่ไหม?”
“ไม่เห็นจริงๆ เหรอ?”
“เข้ามาดูใกล้ๆ สิ นี่อะไร?”
เจียงไหลชักมือกลับทันที
นางขยับเข้าใกล้ตำแหน่งที่มีอักษรเล็กๆ โผล่ขึ้นมา พบว่าดินสีน้ำตาลมีวัตถุสีเทาดำโผล่ออกมา
จับดูแข็งเป็นหิน
“ว้าว ยินดีด้วย เธอค้นพบ "หินบะซอลต์" แล้วนะ”
“หินภูเขาไฟเนื้อละเอียดชนิดหนึ่ง ใช้ผลิตวัสดุกันความร้อนต่างๆ”
“เสียดายเธอไม่มีจอบ เอากลับไปไม่ได้หรอก ทำเครื่องหมายไว้ แล้วค่อยมาเอานะ”
เจียงไหลตะลึง
นางอดเงยหน้ามองผ่านช่องว่างของป่าไม้ที่ห่างๆ ไปยังภูเขาหิมะไกลๆ ไม่ได้
ถ้าจำไม่ผิด หินบะซอลต์เกิดจากลาวาที่เย็นตัวลงใช่ไหม?
ใจของเจียงไหลวูบไหว
แต่แล้วนางก็นึกขึ้นได้ว่าเกมนี้คือ "ความหนาวเหน็บสุดขั้ว"
ความรู้สึกปลอดภัยที่เกือบจะหายไปกลับคืนมาบ้างเล็กน้อย
มนุษย์ช่างเล็กกระจ้อยร่อยเกินไปเมื่ออยู่ต่อหน้าธรรมชาติ…