เพื่อตัดสินการคาดเดาเกี่ยวกับ 'พายุหิมะ' และมลทิน
เจียงไหลยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง
ราวกับต้นไม้แก่หยั่งรากลึก
แต่ผ่านไปไม่ถึงสองนาที เธอก็รู้สึกว่าทำแบบนี้ไม่ได้
เวลาไม่ได้ถูกใช้อย่างมีประสิทธิภาพ
เจียงไหลคุ้ยค้นข้าวของตัวเอง หยิบ 'ผังลู่วิ่ง' ที่เคยได้มาก่อนหน้านี้ออกมา:
'ระดับขั้น: เงิน'
'สิ่งที่ต้องใช้ในการสร้าง: เหล็กกล้า X10, ก้อนเหล็ก X20, ยาง X20, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ X10'
'ร่างกายที่แข็งแรงเป็นสิ่งจำเป็น'
'ดังสุภาษิตว่าไว้ คุณไม่จำเป็นต้องวิ่งเร็วกว่าสัตว์ประหลาดกินคน แค่วิ่งเร็วกว่ามนุษย์ก็พอ'
'การใช้เป็นเวลานานอาจมีผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง'
"อันที่จริงคือการยืนหยัดใช้ไปเรื่อยๆ มีโอกาสเพิ่มค่าพละกำลังสูงสุดน่ะ"
"ข้อความนี้ยังน่าสงสัย ยังไม่มีเกณฑ์วัดที่แน่นอน"
ของขั้นเงินชิ้นเดียวกลับต้องใช้ของตั้งมากมาย
รู้สึกเจ็บใจอยู่บ้างเล็กน้อย
แต่ก็ยังขอบคุณเพื่อนสิ่งแปลกปลอมใจดีทั้งหลาย
เจียงไหลวางลู่วิ่งไว้ที่ริมหน้าต่าง
แค่เงยหน้าขึ้นมานิดเดียว ก็เห็นภาพนอกบ้านได้ชัดเจน
และไม่พลาดข้อความแจ้งเตือนระบบตอนที่มลทินโจมตี
เธอไม่ได้ตั้งใจจะเพิ่มค่าพละกำลังสูงสุดตั้งแต่แรก เห็นหมายเหตุของนกหวีดเงียบสีแดงสดก็ถือเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์เท่านั้น
ตั้งแต่เข้าเกม เจียงไหลก็เริ่มออกกำลังกายขั้นพื้นฐานด้วยตัวเอง
ช่วยไม่ได้ ก่อนวันสิ้นโลกมาถึง แค่เดินขึ้นบันไดเธอยังหอบ
พอได้ยินว่าให้ "เอาชีวิตรอด" เจียงไหลก็รู้สึกมืดมนกับสภาพร่างกายตัวเอง
ต้องคิดเผื่ออนาคตอันตรายไว้ก่อนไม่ได้นะ