ชายหนุ่มนั่งยองอยู่ริมแม่น้ำ เริ่มสงสัยในโชคชะตาตัวเอง
แผ่นน้ำแข็งสะท้อนเงาผมตั้งตรงกลางหัวของเขาเลือนราง
พลิ้วไหวไปตามสายลมหนาว
เขาเด็กใต้คนหนึ่ง โตมาเมื่อไหร่จะเคยเห็นสภาพแบบนี้?
แม่น้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง สุดท้ายข้ามได้หรือเปล่า?
เพิ่งมาถึงที่นี่วันแรก ก็เก็บหีบสมบัติเงินได้แปดใบ หีบสมบัติสำริดสิบสองใบ
เปิดได้สิ่งของเต็มบ้านหนึ่งหลัง
แถมยังอัปเกรดห้องไม้หลังน้อย สร้างเตาผิงได้สำเร็จ
เดิมคิดว่าตัวเองผ่านเคราะห์ร้ายพบโชคดี หลังจากนี้ชีวิตจะพุ่งถึงขีดสุดแล้ว
ไม่คิดเลยว่า วันนี้เดินวนครึ่งวัน กลับแตะหีบไม่ได้สักใบ
มาถึงตอนนี้ ต่อให้เชื่องช้าแค่ไหนก็คิดได้ว่า:
ฝั่งนี้ของแม่น้ำ ทรัพยากรถูกเก็บเกลี้ยงแล้ว
อยากได้ของใหม่ ก็ต้องข้ามแม่น้ำไป
เขาถึงขั้นไม่มีสิทธิ์ร่วมถกเถียงของทุกคนเรื่อง "ควรตัดต้นไม้หรือไม่"
เพราะป่าสนสีเงินของที่นี่ขึ้นอยู่อีกฝั่ง
ชายหนุ่มถามผู้เล่นที่ชื่อชีหยวน
อีกฝ่ายตอบว่า สามารถทำไม้เท้าไปเคาะทดสอบได้
แต่... ไม้เท้าจะมาจากไหน?
เขาคงอุ้มท่อนไม้สนสีเงินที่เปิดได้จากหีบสมบัติ มาไล่ทิ่มแทงบนแผ่นน้ำแข็งไม่ได้ใช่ไหม?
แผ่นน้ำแข็งเดิมก็ไม่แตก ยังต้องถูกทิ่มจนแตกแน่
เมื่อเห็นท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม ชายหนุ่มยังคงจ้องแผ่นน้ำแข็งตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เหม่อลอย
เจ้าตัวเล็กในใจร้อนรนแทบจะเต้นแท็ปแดนซ์
"ติ๊งต่อง"
ข้อความส่วนตัวดังขึ้น
"เจียงไหล"ส่งข้อความส่วนตัวถึงคุณ: "แลกของไหม เอาทรายของนาย"
ส่งข้อความหาอวี๋ฉือเสร็จ เจียงไหลก็เริ่มกิจกรรมเปิดหีบของวันนี้
เริ่มจากหีบสมบัติสำริดสองใบ:
"ได้รับ"ยาง"X10"
"ได้รับ"ตะเกียบกับชามแบบใช้แล้วทิ้ง"X10"
"ได้รับ"โจ๊กข้าวขาว"X2"