เจียงไหลพันเชือกป่านไว้กับตัว แล้วไต่ลงไปตามผนังถ้ำทีละนิด
โชคดีที่กำแพงหินขรุขระไม่เรียบ เลยไม่ต้องร่วงลงมาเร็วจนน่าตื่นเต้น
พอถึงพื้นอย่างปลอดภัย เธอก็ตบหน้าอกตัวเองเบา ๆ
ให้ตายสิ เธอเป็นแค่พนักงานออฟฟิศตัวเล็ก ๆ จบใหม่ที่แสนจะบอบบาง เมื่อก่อนจะเคยทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ตอนนี้ดีเลย กลายเป็น “ไต่กำแพงลัดฟ้า” เจียงไหลน้อยไปซะแล้ว
เกมเอาชีวิตรอดบีบบังคับทั้งนั้น!
มาถึงก้นถ้ำแล้ว ความหนาวเย็นผิดปกตินั่นยิ่งชัดเจนขึ้น
เจียงไหลลงมาก็จามทันที
ตามหลักแล้ว อุปกรณ์กันหนาวที่เธอมีอยู่ตอนนี้น่าจะพอดีกับอุณหภูมิต่ำข้างนอก
แต่ตอนนี้กลับต้องควักผ้าคลุมออกมาห่มหนา ๆ ทับอีกชั้น
ในนี้ติดแอร์ไว้หรือไง?
——แอร์?
เจียงไหลชะงัก
แปลนเครื่องปรับอากาศส่วนกลางของเธอระบุชัดเจนว่าต้องใช้ "สารทำความเย็น"
ในถ้ำนี้จะมีไหมนะ?
เจียงไหลเงี่ยหูฟัง ไม่ได้ยินเสียงสัตว์กลายพันธุ์อะไร
เธอถือไฟแช็กกันลมที่ให้แสงสว่างจำกัด ตัดสินใจเก็บ "กำมะถัน" กับ "สารส้ม" ก่อน
บนหินนูนของผนังถ้ำ สีเหลืองนั้นจับตัวเป็นก้อนเป็นแผ่นซ้อนกันอยู่
และใต้ลงไป
ตรงร่องเว้าที่ติดกับหิน ผลึกสีขาวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในเงามืด
นั่นแหละ "สารส้ม"
ก่อนจะฟาดจอบลงไป เจียงไหลปิดไฟแช็กอย่างระวัง
เธอยืนอยู่ตรงหน้าแหล่งทรัพยากรแล้ว จะมีแสงสว่างหรือไม่ก็แทบไม่ต่างกัน
เจียงไหลก็ยังไม่อยากกลายเป็นเด็กหญิงขายไม้ขีดไฟหรอกนะ
เกิดฟาดลงไปทีหนึ่ง ทำให้ผงกำมะถันฟุ้งไปทั่ว
เปลวไฟวาบขึ้นมา แล้วจะไม่ได้เจอเทือกเถาเหล่ากอเลยนะสิ