หลังจากแน่ใจว่าตัวเองใช้ไม่ได้ เจียงไหลก็โพสต์
"เศษปลดล็อกสกิลขั้นสอง"ลงใน"ห้องสนทนา"ด้วยความเสียใจสุดขีด: “สนใจทักข้อความส่วนตัว”
หน้าต่างแชทที่เลื่อนเร็วเป็นพักๆ หยุดชะงักไปชั่วขณะ
"จ้าวเจียหาว": “ใครบอกที ฉันตาฝาดใช่ไหม? เศษปลดล็อกสกิลขั้นสอง?”
"จูฮั่นเจี๋ย": “ของดีระดับนี้ยังจะขายอีก?”
"เฉิงหนิง": “ก็เขาเป็นผู้เล่นระดับสูงนี่ ผู้เล่นระดับสูงจะขายก็ต้องใช้ไม่ได้แล้วสิ”
"จางสวิน": “เวลาของฉันน้อยกว่าผู้เล่นระดับสูงไปสองสามวันหรือไง คนอื่นเริ่มขายเศษปลดล็อกสกิลขั้นสองแล้ว?”
"เผิงเซิ่งซิน": “ว้าว ว้าว ว้าว! ท่านผู้นำ! ขอความเมตตาด้วย!”
"ฟ่านจื่อเหยียน": “ฉันให้ไม้สนสีเงินร้อยชิ้นกับแบบแปลนอาวุธ! ท่านผู้นำมองฉันหน่อย!”
"โจวหรัน": “ความสุขและความทุกข์ของคนเราไม่เท่ากัน คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าผู้เล่นระดับสูงนำหน้าคุณไปแค่ไหน”
เจียงไหลได้แต่อยากจะร้องไห้
ที่ไหนคือ “ใช้ไม่ได้” กัน เห็นๆ คือ “ใช้ไม่เป็น”!
ข้อความในกล่องข้อความส่วนตัวล้นจนแทบจะทะลักออกมา
เจียงไหลจัดการเปลี่ยน"ไม้สนสีเงิน"ห้าท่อนอย่างใจเย็น:
“ได้รับ"ฟืนสนสีเงิน"X50”
เติมเชื้อฟืนไปด้วย รอให้ข้อความตกตะกอนไปด้วย
จนไม่มีข้อความส่วนตัวใหม่เด้งขึ้นมา เจียงไหลถึงเริ่มกรองข้อมูลไร้ประโยชน์
สุดท้าย เธอจับจ้องข้อเสนอที่ราคาสูงสุด:
"จิงอวิ๋นซิ่ว"ส่งข้อความส่วนตัวถึงคุณ: “"ไม้สนสีเงิน"x200 พร้อม"แบบแปลนกระจกพิเศษ"X1”