“ได้รับ"หิน"x20”
“ได้รับ"สีกันไฟทั่วไป"x5”
เปลือกตาเจียงไหลกระตุก
"มลทิน"ที่ออกมาเคลื่อนไหวกลางแดด ดรอป..."สีกันไฟทั่วไป"ออกมาอย่างนั้นเหรอ?
ทำไมถึงรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องนรกนิด ๆ กันนะ
แต่ในเมื่อมีมอนสเตอร์อย่าง"มลทินเงาทราย"ที่ออกมาเคลื่อนไหวกลางแดดได้แล้ว
นั่นก็ยิ่งพิสูจน์ว่าพวกมันกำลังวิวัฒนาการอยู่จริง ๆ
ไม่ช้าก็เร็ว กลางวันจะไม่สามารถจำกัดการเคลื่อนไหวของ"มลทิน"ได้อีกต่อไป
พอคิดถึงตรงนี้ เจียงไหลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เดิมทีแสงแดดเป็นสิ่งที่คร่าชีวิต"มลทิน"ได้
แต่หากพวกมันเอาชนะจุดอ่อนที่ร้ายแรงนี้ได้จริง ๆ
ทั้งยังวิวัฒนาการสำเร็จในสภาพแวดล้อมสุดขั้วเช่นนี้โดยไม่สนอะไรทั้งนั้น
ถึงตอนนั้น"มลทิน"สารพัดชนิดอาจแข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก
“ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด ผู้แพ้ถูกคัดทิ้ง...” เจียงไหลเคี้ยวคำสี่คำนี้ซ้ำไปซ้ำมาในปาก
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่า ภายใต้กฎการอยู่รอดที่ถูกเน้นย้ำอย่างจงใจนี้
โลกทั้งใบดูราวกับเป็นแหล่งเพาะเลี้ยงกู่ขนาดมหึมา
ไม่ว่าจะเป็น"ผู้เล่น" "มลทิน" หรือ"สายพันธุ์ต่างถิ่น" แม้แต่พืชสัตว์กลายพันธุ์หลากหลายชนิด
ต่างก็ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและเอาชนะจุดอ่อนเดิมของตัวเองอยู่ตลอด
สิ่งที่ปรับตัวได้ก็จะแข็งแกร่งขึ้น ส่วนสิ่งที่ปรับตัวไม่ได้ก็ต้องเผชิญความตาย
ถูกคัดทิ้งไปทีละรุ่น ๆ สุดท้ายแล้วโลกจะกลายเป็นแบบไหนกัน?
เจียงไหลไม่ได้คิดต่อ เธอก้มมองลงไปข้างล่าง
เงาที่เท้ากลับมาเป็นปกติแล้ว หดตัวอยู่นิ่ง ๆ ตรงนั้น