หลังจากขอบคุณเทพเจ้าแห่งกระดาษชำระแล้ว
เจียงไหลก็มองอุปกรณ์ตรงหน้าซึ่งหน้าตาคล้ายกับน้ำยาไล่ยุงยี่ห้อหนึ่งเป็นพิเศษ:
"ชื่อ: น้ำดอกไม้ยี่ห้อชิงเหิงระดับต่ำ (100 มล.)"
"ระดับขั้น: เงิน"
"น้ำยาไล่ยุงระดับต่ำจากเภสัชกรรมชิงเหิง"
เจียงไหลชะงักไปครู่หนึ่ง
โผล่มาอีกแล้ว
“เภสัชกรรมชิงเหิง”
เธอก้มอ่านข้อมูลอุปกรณ์ต่อ:
"วิธีใช้: กดหัวฉีดเพื่อพ่นยาให้ทั่ว"
"ห้ามรับประทาน แนะนำให้พ่นลงบนผิวหนังบริเวณที่เปิดโล่ง"
"ใช้ขับไล่แมลงบินกลายพันธุ์ขนาดเล็กที่มีมลทินอ่อนๆได้"
"หลังฉีดพ่นจะเริ่มออกฤทธิ์ใน 15 วินาที ออกฤทธิ์ได้นาน 6 ชั่วโมง"
"หากสภาพอากาศเลวร้าย ระยะเวลาออกฤทธิ์อาจสั้นลง"
"ประสิทธิภาพจะค่อย ๆ ลดลงตามเวลา แนะนำให้พ่นซ้ำตามความจำเป็น"
"แต่การพ่นซ้ำหลายครั้งในบริเวณเดียวกันภายในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ"
มี"วิธีใช้"อีกแล้ว
เจียงไหลลูบคาง
จนถึงตอนนี้ อุปกรณ์สองชิ้นที่เธอได้รับและเกี่ยวข้องกับ “เภสัชกรรมชิงเหิง”
ต่างก็มี"วิธีใช้"กำกับไว้
ราวกับเป็นบริษัทยาจริง ๆ ในโลกความเป็นจริง
ทั้ง “ทันยุคทันสมัย” และตอบโจทย์ความต้องการ แถมยังระบุแหล่งผลิตของน้ำยาไล่ยุงไว้ด้วย
ทำให้เจียงไหลรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมาในใจ
เธอนึกถึงภาพที่เคยเห็นใน"เมืองเหมียนเหมียน"
"ชาวเมืองดั้งเดิม"เขาแพะนับไม่ถ้วนนั่งเงียบ ๆ อยู่ตามตำแหน่งของตัวเอง
พวกเขานั่งตัวตรง หลับตาสนิท