แสงอาทิตย์สาดผ่านหน้าต่างแคบเดียวดายเข้ามา
กระแสลมบางเบาที่เกิดขึ้นตอนเปิดประตูพัดฝุ่นให้ฟุ้งกระจาย
“ที่นี่มีห้องนอนอยู่ด้วยแฮะ”
เสิ่นชิงหรานชะโงกหน้าเข้ามา พูดอย่างประหลาดใจ
ถ้าจำไม่ผิด เรื่องที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้น่าจะเป็น "เจ้าหญิงนิทรา" ไม่ใช่ "ราพันเซล" นี่นา
ข้าวของในห้องนี้แตกต่างจากห้องอื่นที่มีแต่กงล้อปั่นด้ายกองระเกะระกะอย่างเห็นได้ชัด
ที่นี่ไม่เพียงมีเตียงใหญ่พร้อมม่านห้อยระย้า แต่ยังมีตู้เสื้อผ้ากับโต๊ะเครื่องแป้งด้วย
แม้จะดูเรียบง่ายไปบ้าง แต่ก็เห็นได้ชัดว่า
ครั้งหนึ่งเคยมีคนอาศัยอยู่ที่นี่
“น่าจะถูกทิ้งร้างมานานแล้ว”
เจียงไหลแตะปลายเท้าลงบนพื้นเบา ๆ
เกิดเป็นรอยเส้นหนึ่งที่ดูเรียบลื่นกว่าบริเวณอื่นเล็กน้อย
ที่นี่คงไม่มีใครเข้ามานานมากแล้ว
แม้แต่พื้นก็ยังมีฝุ่นหนาเตอะจับอยู่ชั้นหนึ่ง
เธอเงยหน้าขึ้น กวาดตามองข้าวของในห้อง
มีเพียงกงล้อปั่นด้ายรูปร่างประหลาดที่ตั้งอยู่ตรงกลางเท่านั้นที่ดูไม่เข้าพวก
“นี่หรือเปล่า "สมบัติของนางฟ้า"?”
เสิ่นชิงหรานขยับเข้าไปใกล้ สำรวจดูกงล้อปั่นด้ายตรงหน้า
พลางอ่านตัวอักษรของระบบทีละคำว่า
“กง-ล้อ-ปั่น-ด้าย-แห่ง-โชค-ชะ-ตา… เครื่องยิงเหรอ?”
พออ่านถึงคำสุดท้าย หางเสียงของเขาก็เผลอสูงขึ้นมาเล็กน้อย
“ถึงภารกิจเสริมนี้จะง่ายมากก็เถอะ”
หลินซีว่างเม้มริมฝีปากเบา ๆ อย่างเผลอตัว ครุ่นคิดก่อนเอ่ยว่า
“แต่คงไม่ถึงขั้นยื่นคำตอบมาให้เราถึงที่หรอกมั้ง?”