เสียงนั้นดังชัดเป็นพิเศษในห้องมืดสลัว
เจียงไหลเงยหน้าขึ้นอย่างว่องไว
หืม? มีใครตื่นแล้วเหรอ?
อีกฟากของเตียงใหญ่ เงาที่ทอดอยู่บนม่านพลิ้วไหวตามแสงไฟ
ร่างพร่าเลือนร่างหนึ่งค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
ภายในห้องยังมีเสียงหายใจสม่ำเสมอของคนอื่น ๆ
ส่วนเงาร่างนั้นกลับยืนนิ่งเงียบอยู่ตรงนั้น
เจียงไหลกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
เธอเริ่มรู้แล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ไม่ว่าใครก็ตาม ต่อให้ตื่นขึ้นมากลางดึกก็ไม่มีทางยืนนิ่งเงียบแบบนั้น
โดยไม่ขยับเขยื้อน
ที่สำคัญกว่านั้น เสียงหายใจของคนที่เพิ่งตื่น
ย่อมไม่เหมือนเสียงของคนที่กำลังหลับสนิท
เจียงไหลได้ยินชัดเจน ในห้องนี้มีเสียงหายใจสม่ำเสมออยู่สี่เสียง
นั่นหมายความว่า นอกจากเธอแล้ว อีกสี่คนยังอยู่ในสภาวะ “นิทรา” ทั้งหมด—
ถ้าอย่างนั้น คนที่ลุกขึ้นมายืนอยู่ตรงนั้นคือใคร?
เจียงไหลค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ มือที่ถือ "ปากกาขนนก" หมุนมันหนึ่งรอบ ก่อนกำไว้แน่น
ราวกับมันไม่ใช่ปากกาอีกต่อไป แต่เป็นมีดสั้นที่พร้อมปลิดชีวิตคนได้ทุกเมื่อ
"ค้อนไว้อาลัย" คงใช้ในห้องนี้ได้ไม่สะดวกแน่
ห้องที่จัดให้ผู้เล่นไม่ได้กว้างนัก แถมยังมีเฟอร์นิเจอร์อยู่เต็มไปหมด
หากลงมือกันขึ้นมาในยามดึกแบบนี้ เสียงคงดังมากเป็นพิเศษ
การเผชิญหน้ากันกินเวลาไม่นาน เจียงไหลเห็นบางอย่างบนศีรษะของเงาร่างนั้น
ค่อย ๆ โผล่พ้นขึ้นมาอย่างโยกเยก
เจียงไหล: “……”
คุ้นตาชะมัด
ความระแวดระวังในใจยังไม่จางหาย เธอจึงเรียกอีกฝ่ายเบา ๆ ด้วยเสียงกระซิบ