เจียงไหลเดินไปทางประตูค่าย พลางเปิดหน้าจอระบบ
เธอกดเข้า"ห้องสนทนา"ที่ไม่ได้เปิดมานาน แล้วเหลือบดูจำนวนผู้คนในเขต:
"เขตที่ 99: 64881/100000"
ครั้งก่อนที่เธอตรวจดูคือหลังพายุไฟป่ารอบแรกจบลง
ตอนนั้นยังเหลือคนอยู่มากกว่า 80,000 คน
แต่ตอนนี้เวลาเพิ่งผ่านไปไม่ถึง 10 วัน กลับเหลือแค่ 60,000 คนแล้ว
เจียงไหลเหลือบดูเวลา คิดว่าไหน ๆ ก็เปิดเข้ามาแล้ว
งั้นแวะดูเหล่าชาวเน็ตใจดีที่ส่งข้อความกันไม่หยุดใน"ห้องสนทนา"อีกสักหน่อยดีกว่า—
"หลี่ยวน": “เหลืออีกไม่ถึง 2 ชั่วโมงแล้ว สีทากันไฟที่ผนังด้านนอกบ้านพักปลอดภัยของฉันทาไปได้แค่ครึ่งเดียวเอง! ทำยังไงดี!”
"กัวหยางหยาง": “คนข้างบนยังมีสีทาอย่างน้อยก็ยังดีนะ ฉันแทบไม่ได้สีทามาเลย ตอนนี้กำลังเอาโคลนเปียกโปะผนังอยู่ ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม”
"ถูจิงซี": “ให้ตายสิ บ้าไปแล้วเหรอ โคลนเปียกในอุณหภูมิแบบนี้? หรือเป็นไอเทมพิเศษอะไรหรือเปล่า”
"เฉินเม่า": “เดี๋ยวนะ พวกคุณไม่มั่นใจในตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ? เผื่อคราวนี้จะแก้ปัญหาหลักได้ราบรื่นก็ได้นี่”
"เย่โจว": “แต่ละรอบมีกฎไม่เหมือนกัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าจะไปเอาความมั่นใจมาจากไหน อีกอย่าง ไม่ใช่แค่ต้องระวังไฟไหม้สักหน่อย! คนยังน่ากลัวกว่ามอนสเตอร์อีก เข้าใจไหม!!!”
"หลินจิ่วจิ่ว": “นั่นสิ คราวก่อนมีคนตายไปตั้งเท่าไร ทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วนี่”