ก่อนที่ค้อนครั้งสุดท้ายจะฟาดลงมา เจียงไหลตั้งหลักและเก็บแรงไว้ที่หางล่วงหน้า
ในจังหวะที่ "ช้างแปดงวงตาเดียวกลายพันธุ์" ล้มลงช้า ๆ เธอยกมือเก็บสิ่งที่ดรอปเข้าสัมภาระ
"ได้รับ 'หนังช้างสีเทาอมฟ้า' X1"
"ได้รับ 'เอ็นอ่อนแปดแฉก' X1"
"ได้รับ 'งาช้างกลายพันธุ์' X1"
จากนั้นก็พุ่งตัวราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ขนาดเล็ก
กลับสู่ค่ายด้วยความรวดเร็ว
และยังคงลงจอดบนหอสังเกตการณ์ได้อย่างแม่นยำ
เจียงไหลคืนของที่ยืมให้หลินซีว่างก่อน
แล้วบิดข้อมือที่เมื่อยล้า ส่งของดรอปจากช้างกลายพันธุ์เข้าไปในกลุ่มเล็กสามคน
ผลเก็บเกี่ยวครั้งนี้ หากไม่มีอุปกรณ์ที่เสิ่นชิงหรานกับหลินซีว่างยื่นให้ อาศัยเพียงตัวเธอคนเดียวคงทำไม่ได้แน่
"โคมไฟดิสโก้" และ "หางเสือกระโดด" ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้
ดังนั้น ไม่ว่าจะมองจากความร่วมมือในปัจจุบันหรือการพัฒนาในระยะยาวของค่าย เจียงไหลจะไม่เก็บไว้เพียงผู้เดียว
หลินซีว่างที่ยังคงขยันโยน "ขี้เลื่อยสนหอม" เข้ากองไฟ ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด:
“ฉันไม่ได้ช่วยอะไรพี่เลยนะ แค่ให้ยืมของชิ้นเดียวเอง”
เสิ่นชิงหรานที่ซ่อมกำแพงด้านตะวันตกเสร็จก็ไปซ่อมด้านใต้ก็เอ่ยขึ้น:
“ไม่ว่าช้างกลายพันธุ์จะมีหรือไม่ ตะเกียงนั่นแขวนอยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว มันเป็นโอกาสที่เธอคว้าไว้ ยังไงเธอก็เก็บไว้เถอะ”
บัดนี้ "ช้างแปดงวงตาเดียวกลายพันธุ์" ที่คุกคามที่สุดตายลงแล้ว
สัตว์กลายพันธุ์ขนาดเล็กที่แต่เดิมหงอ ๆ อยู่บ้างก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง
เจียงไหลทำอะไรไม่ถูก เธอคอยระวังภัยบนหอสังเกตการณ์พลางอ่านข้อมูลของอย่างรวดเร็ว: