ถึงกับเป็น"ดวงชะตาคู่ยวนยาง"งั้นเหรอ?
ช่างเหลือเชื่อ ช่างทะลึ่ง แต่กลับรู้สึกว่าเป็นสกิลที่มีประโยชน์สุด ๆ
เจียงไหลรู้สึกว่าตัวเองยังประเมินพรสวรรค์ของอวี๋ฉือต่ำไป
จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเป็นประกายวูบหนึ่ง ก่อนจะถามอย่างกล้าหาญว่า:
“เคยลองผูกพันธะกับ"ภูเขาไฟ"ไหม? ถ้าเป็นแบบนั้น ตอนภูเขาไฟระเบิดก็จะทำอันตรายคุณไม่ได้หรือเปล่า?”
ดินแดนที่"เข้าได้แต่ออกไม่ได้"แห่งนั้นจำกัดแค่สิ่งของ แล้วจำกัดพรสวรรค์ด้วยหรือเปล่า?
ถ้าสกิลของอวี๋ฉือไม่ได้จำกัดเป้าหมายที่ใช้ ก็น่าจะทำได้เหมือนกันใช่ไหม?
เสิ่นชิงหรานได้ยินแล้วหันขวับมามองเจียงไหลด้วยความตกตะลึง
ใจยอมรับได้แข็งแกร่งเหลือเกิน จินตนาการก็แหวกแนวเหลือเกิน
แต่อวี๋ฉือกลับรับคำถามนั้นอย่างใจเย็นแล้วพยักหน้า “ผมผูกพันธะแล้ว”
ท่ามกลางสายตาคาดหวังของเจียงไหล เขาเอ่ยอย่างสงบว่า:
“ผูกพันธะกับมันตอนภูเขาไฟระเบิด มีผลแค่สามวินาที”
เจียงไหลดึงความคาดหวังกลับคืนมา
ดูท่าพรสวรรค์นี้ก็ไม่ได้ไร้เทียมทานขนาดนั้น ยังถูกจำกัดด้วยความสามารถของเป้าหมายที่ผูกพันธะอยู่ดี
หลังร่างกายฟื้นตัวได้เกือบหมดแล้ว ทุกคนก็ไม่ได้อยู่ในบ้านของอวี๋ฉือต่อ
ไม่นาน ต่างคนต่างแยกย้ายกลับไปยัง"บ้านพักปลอดภัย"ของตัวเอง
เจียงไหลเหลือบมองเวลา ตอนนี้เป็นเวลา 11 โมงครึ่ง
ดีจริง ๆ กลับมาจากการฝ่าฟันลมฝนแล้วยังมีเวลาออกไปหาเสบียงต่อ
เธอส่ง"เครื่องฟักไข่ระดับสูง"ให้อวี๋ฉือก่อน
"เจลว่านหางจระเข้ทำเองระดับพิเศษ"ที่ทาตัวไว้ยังซึมเข้าผิวไม่หมด ไม่เหมาะจะอาบน้ำเท่าไร