เมื่ออยู่ใกล้เข้า เธอถึงมองเห็นสติกเกอร์สีม่วงรูปทรงยาวเรียวที่แปะอยู่บนกล่อง
นี่คือเบาะแสเกี่ยวกับผู้บัญชาการของไทเซินต้า!
สมองของเธอตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว
ฉีจินเยว่ถีบพื้นด้วยปลายเท้า พลิกตัวกลางอากาศแล้วลงพื้น ก่อนกลิ้งไปข้างหน้าสองรอบอย่างลื่นไหล เตรียมยื่นมือคว้ากล่องเบาะแส
“เร็วเข้า อย่าให้เธอได้ไป!”
มีคนสายตาไว พอคิดว่าตัวเองไม่ได้ คนอื่นก็อย่าหวังจะได้ จึงชี้ไปทางแผ่นหลังของฉีจินเยว่แล้วตะโกนลั่น
เดิมทีคนที่พุ่งนำหน้าอยู่ก็คือนักเรียนใหม่ระดับหัวกะทิจากโรงเรียนนายร้อยหลายแห่ง พอได้ยินดังนั้น คนที่อยู่ใกล้จึงลงมืออย่างไม่ลังเล
พวกเขาถีบพื้นเต็มแรง แล้วพุ่งเข้าใส่ฉีจินเยว่ทันที!
เสียงความเคลื่อนไหวจากด้านหลังดังก้องอยู่ข้างหู ฉีจินเยว่แอบสบถในใจว่า “บ้าเอ๊ย!”
เธอไม่อยากถูกทับจนแหลกเป็นเนื้อบดหรอกนะ!
ฉีจินเยว่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว พลิกตัวหลบไปด้านข้าง พริบตานั้นเอง เธอก็เห็นว่าด้านหน้าของกล่องเบาะแสมีแม่กุญแจอยู่ตัวหนึ่ง!
ใช่แล้ว เมื่อครู่กล่องเบาะแสหันด้านหลังมาทางเธอ เธอจึงไม่เห็นแม่กุญแจตัวนี้
ชั่วพริบตา ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวฉีจินเยว่
กล่องเบาะแสยังคงร่วงลงมาจากฟากฟ้า เป้าหมายชัดเจนเกินไป ไม่สู้...
ฉีจินเยว่รีบลุกขึ้น คุกเข่าขวาลงกับพื้น เอียงศีรษะเล็กน้อย แล้วใช้มือขวาคว้าหมัดที่จู่โจมจากด้านหลังได้อย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ
หมัดนั้นรวดเร็วและดุดัน แต่ฉีจินเยว่ตอบสนองได้เร็วยิ่งกว่า
เธอกำมือแน่นขึ้นฉับพลัน นิ้วทั้งห้ารัดข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น ออกแรงจากเข่าขวา แล้วลุกขึ้นพร้อมกระชากอย่างแรง!