หัวเซินรับคำสั่ง แสงเย็นวาบจากมีดสั้นปรากฏขึ้น ก่อนจะเหลือเพียงศพเย็นชืดหนึ่งร่าง
เมื่อคนที่ตามมารุดมาถึง ศพก็ยังเหลือไออุ่นอยู่ริบหรี่
“หัวหน้าทีม เฉินฉี่เหลียงเขา...”
ชายหนุ่มในเครื่องแบบตำรวจเห็นภาพตรงหน้า น้ำตาก็รินไหลลงมาทันที
นี่คือแผนล้อมจับที่วางไว้มานาน เพื่อจับคนร้ายให้จนมุม
หลายเดือนก่อน ตำรวจมณฑลกุ้ยจับกุมคดีลักลอบขนยาเสพติดได้คดีหนึ่ง และสืบสาวจนพบเครือข่ายค้ายาทั้งสาย
เดิมทีตั้งใจจะฉวยโอกาสตอนพวกติดยาเข้ามารับของคราวนี้ ล้อมจับพวกมันให้ได้ในคราวเดียว!
ใครจะคิดว่าในเวลาเพียงไม่กี่นาที ตำรวจหนุ่มที่รับหน้าที่เฝ้าดูพวกติดยา จะต้องเสียชีวิตลงเสียแล้ว!
ตำรวจอาวุโสคนหนึ่งเดินเข้ามา ปิดเปลือกตาของเฉินฉี่เหลียงด้วยความเศร้าโศก ก่อนจะออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดฉับไว!
“นำศพเสี่ยวเฉินกลับไป เราจะไม่ยอมให้การเสียสละของเขาสูญเปล่า ไล่ตามไป! ต้องจับอาชญากรพวกนี้มาดำเนินคดีให้ได้!”
“รับทราบ!”
เมื่อถูกกระตุ้นเช่นนี้ คนอื่น ๆ ในทีมต่างเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะจับอาชญากรกลุ่มนี้มาดำเนินคดีให้ได้!
ทุกคนไล่ตามร่องรอยที่หลงเหลือในป่าอย่างละเอียด
แต่อีกฝ่ายเจ้าเล่ห์เกินไป พวกเขาตามสืบตลอดทั้งวันทั้งคืน ทว่าทุกครั้งก็ถูกอีกฝ่ายหนีไปได้ก่อน
เส้นทางสองสายที่ทอดขนานกัน ค่อย ๆ มุ่งหน้าเข้าใกล้จุดหมายเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย นั่นคือชายแดน
รุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ส่องสว่างเต็มฟ้า
“ถ้าเดินทางด้วยความเร็วเท่านี้ คาดว่าตอนบ่ายก็น่าจะถึงจุดประจำการชายแดน ตอนเที่ยงเราจะผ่านหมู่บ้านแห่งหนึ่งพอดี แวะไปเติมเสบียงกันหน่อย”
หวังเฉิงหลินก้มหน้าดูแผนที่อย่างละเอียด มือยังกำกล้องส่องทางไกลไว้
หลิวชิงเหอกับว่านฉีหลินเดินประกบอยู่ทางซ้ายและขวา คอยระแวดระวังสภาพแวดล้อมโดยรอบ
ฉีจินเยว่เดินรั้งท้ายอยู่สองช่วงตัว หันหลังให้พวกเขา ทำหน้าที่ปิดท้ายขบวน